Regen en storm maken van Boris Becker een slecht verliezer

PARIJS, 6 JUNI. Het oranje-rode gravel veranderde in bruine modder en de gele tennisballen zogen zich vol water. Het waren omstandigheden waar Boris Becker, Michael Stich en Jacco Eltingh, drie aanvallers die in het bijzonder op gravel afhankelijk zijn van de baankwaliteit, dit weekeinde in Parijs slecht mee overweg konden. Op de door regen doorweekte banen verloor hun service aan snelheid, hun volley aan scherpte en hun spel aan kracht. Zij werden verslagen door baseline-spelers die veel minder last hadden van de zware baan.

“Het verschil tussen een topspeler en een gemiddelde speler is klein”, zei Boris Becker na zijn nederlaag tegen Andrea Voinea, een Roemeen waar hij voor de partij nog nooit van had gehoord. “Onder normale omstandigheden kan ik op de lijnen serveren en alle andere dingen doen die dat verschil uitdrukken. Maar als het regent of stormt, is het een ander spel. Dan moeten de ballen hoog door het midden. Zeker honderdvijftig spelers kunnen dat net zo goed als ik, misschien wel beter. Maar dat is geen toptennis, dat is gemiddeld tennis.”

Op het gras van Wimbledon of het hardcourt in Melbourne en New York, glijden de spelers op een natte baan alle kanten op. Daar wordt het spel bij het minste drupje regen stilgelegd. Maar de toernooileiding van de open Franse tenniskampioenschappen in Parijs laat zich door een beetje motregen niet van de wijs brengen. Zaterdag werd een groot aantal partijen uit de derde ronde in de regen afgewerkt. Zondag en gisteren werd de vierde ronde gespeeld op kletsnatte banen.

“Het leek wel of ze net zo lang wilden doorspelen totdat iemand zich zou blesseren”, zei Jacco Eltingh zaterdag na zijn nederlaag (6-4, 5-7, 7-6 en 6-3) in de derde ronde tegen de Zweed Magnus Larsson. Bij 5-5 in de derde set, protesteerde Eltingh heftig tegen de scheidsrechter. Het regende al vier games lang en hij was, op weg naar het net, al een paar keer weggegleden op de witte kalklijnen. De umpire kwam van zijn stoel, teste op schoenen met leren zolen de gladheid van de baan door over de lijnen heen en weer te schuiven en besloot de partij te vervolgen. “Een belachelijke vertoning”, vond Eltingh. “Hij kan het verschil tussen een gewone en een natte baan echt niet beoordelen.”

Eltingh kreeg ondanks alles kansen tegen een wisselvallig spelende Larsson, de nummer tien van de wereld. Hij kwam met 2-0 voor in de derde set, maar werd naarmate de partij vorderde steeds vaker gepasseerd als hij aan het net stond voor een volley. “Mijn spel is afhankelijk van mijn service, maar ik moest bij het serveren steeds meer forceren”, zei Eltingh. “De ballen leken wel zo zwaar als een voetbal.”

De hoofdscheidsrechter, Gilbert Ysern, hield vol dat zijn beslissing juist was geweest. “Er zijn geen vaste regels voor, maar in motregen kunnen we spelen zolang het niet gevaarlijk is. Ik heb niemand zien uitglijden of een punt zien verliezen door de omstandigheden. Wij willen de spelers graag ter wille zijn, maar moeten ook rekening houden met het publiek. De tevredenheid van het publiek is minstens net zo belangrijk als het comfort van de spelers.”

Daar was Becker het niet mee eens. Hij was woedend over de speelschema. “De spelers zijn volledig ondergeschikt, wij moeten ons aanpassen, het toernooi moet verder.” De als derde geplaatste Becker verloor, verdeeld over zaterdag en zondag, met 6-3, 6-4, 3-6 en 7-5 van Adrian Voinea, een Roemeense qualifier die 128ste staat op de ranglijst. Tijdens de regen zat Becker zaterdag eerst de hele dag in de kleedkamer te wachten tot hij terug naar het hotel mocht. Toen kreeg hij om half acht 's avonds alsnog de opdracht aan zijn partij te beginnen. 'Het weer is goed', was het commentaar van de toernooi-leiding. Becker keek naar buiten. Het regende niet meer, maar er hingen dreigende, donkere wolken boven het centre-court. 'Hebben jullie het over Parijs of over ergens in Afrika', vroeg Becker. Hij moest spelen. “Om half tien zat ik thuis en stond ik 2-0 achter tegen iemand waar ik nog nooit van had gehoord.”

Zondagochtend won Becker de derde set, maar pakte de onbevangen spelende Voinea de vierde. Becker, die nog nooit een graveltoernooi heeft gewonnen, kon slecht tegen zijn verlies. Bij het handenschudden na afloop keek hij Voinea niet aan. Tussen de punten door probeerde hij Voinea te intimideren door hem aan te staren en toen Voinea een bal bijna op Beckers lichaam sloeg, deed Becker zelfs een paar dreigende stappen in zijn richting. Na een ace in het begin van de vierde set, begon Becker met zijn armen te wapperen en met zijn heupen te schudden.

Voinea was na afloop al zijn respect voor Becker kwijtgeraakt. “Ik vond Becker altijd de beste, als persoon en als speler”, vertelde hij in gebroken Engels, “Hij gedroeg zich niet zoals ik van hem verwacht had.”

Gisteren leek de Duitser Michael Stich zijn succesvolle reeks te vervolgen tegen de Amerikaan Michael Chang. Hij won de eerste set eenvoudig met 6-1. Maar daarna vond Chang, die in 1989 in Parijs zijn naam vestigde door als 17-jarige nieuwkomer de finale te winnen van Stefan Edberg, zijn ritme. Vanaf de baseline won Chang tien games op rij. Hij deklasseerde Stich met 1-6, 6-0, 6-2 en 6-3. Chang speelt morgen in de kwartfinale tegen Voinea, die na de winst tegen Becker gisteren won van de Rus Andrei Tjesnokov. Morgen spelen ook Renzo Furlan en Sergi Bruguera, die gisteren Larsson uitschakelde, om een plaats bij de laatste vier.

De twee andere kwartfinales (Muster-Costa en Agassi-Kafelnikov) staan vandaag op het programma. De Oostenrijker Thomas Muster overdonderde zondag Andrei Medvedev met 6-3, 6-3 en 6-0 en verlengde zijn zegereeks op gravel tot 32 partijen. De Spanjaard Alberto Costa schakelde de Amerikaan Jim Courier, winnaar van het toernooi in 1991 en 1992, uit in vier sets.

    • Remmelt Otten