Kohl, Chirac en Europa

In 'Dezer dagen' van 26 mei levert J.L. Heldring een uiterst zinvol commentaar op de zozeer op het verleden gerichte teneur van de jongste Nederlands-Duitse ontmoetingen. Helaas kan hij vervolgens de verleiding niet weerstaan om aan deze beschouwing een paar 'Euro-sceptische' paragrafen toe te voegen: Kohl zal tegenover Chirac wel inbinden en zijn 'federale geloof' opzij zetten.

Ik heb deze conclusie doorgebeld aan een vriend in Parijs aan wie ik belangwekkende artikelen in de Nederlandse pers pleeg door te geven. Hij woont tegenover het Elysée en weet dus veel van de Franse politiek. Zijn reactie was: “Heel interessant, en het merkwaardige is dat hier onlangs in een gezaghebbend dagblad ook een beschouwing aan de Kohl-Chirac relatie werd gewijd. Daarin waarschuwde de auteur de Fransen dat, als het erop aan zou komen, hun president Chirac na een gloedvolle ontboezeming over de grandeur van de Franse natie uiteindelijk eieren voor zijn geld zou kiezen en een heel stuk met Kohl zou meegaan. Zonder de Frans-Duitse samenwerking en een sterk Europa is geen effectief Frans beleid mogelijk, aldus de krant.”

Wij hebben nog even nagepraat over wie er wel gelijk zou krijgen. Het is altijd moeilijk om voorspellingen te doen over een onzekere toekomst, maar wij waren het erover eens dat als twee partners van mening verschillen, de man met de sterkste papieren het meeste zijn zin zou krijgen. In het Europa van vandaag is Duitsland de sterkste partner. En dus? Wij zullen zien!