Havens Eemsmond moeten samenwerken

NIEUWESCHANS, 3 JUNI. De twee Nederlandse havens en drie Duitse havens in het Eemsmondgebied blijven achter bij de groei van andere havens. Onderlinge samenwerking tussen enerzijds de Eemshaven en Delfzijl en anderzijds Emden, Leer en Papenburg biedt de havens de kans deze achterstand in te lopen.Dat stellen onderzoekers van de universiteiten van Groningen en van het Duitse Oldenburg. Het onderzoek werd gisteren in Nieuweschans gepresenteerd. De regionale oriëntatie, het dun bevolkte achterland, de te beperkte havenvoorzieningen en de afwezigheid van lijndiensten zijn de grootste knelpunten van de havens.

Volgens onderzoeker P. Witzenburg zouden de vijf havens een voorbeeld moeten nemen aan de succesvolle samenwerking tussen de havens van Terneuzen, Sas van Gent en Gent. In die regio hebben bedrijven joint ventures gesloten en werden de infrastructurele belemmeringen goed in kaart gebracht en aangepakt. De onderzoekers bemerkten dat bestuurders van de Eemsmondhavens wel willen samenwerken, maar dat vooral die van de Duitse bij het effectueren ervan voorzichtig zijn. Dat komt volgens Witzenburg doordat zij te grote concurrentie vrezen van de moderner ingerichte Nederlandse havens.

De vijf havens zouden zich gezamenlijk meer moeten richten op Scandinavië, Schotland en Engeland. Het opzetten van lijndiensten kan een belangrijke impuls voor de haven betekenen. “Rotterdam oriënteert zich steeds meer op het zuiden en ook Hamburg heeft geen interesse de Eemsmondhavens als satelliethavens te gebruiken”, aldus Witzenburg. Daarnaast pleiten de onderzoekers voor meer specialisatie van de vijf havens.

Op het gebied van het loodswezen zijn al besprekingen gaande om tot samenwerking te komen. Wat betreft promotie en acquisitie en het doen van onderzoek is nauwelijks sprake van gezamenlijke activiteiten. De onderzoekers hebben een model ontwikkeld op CD-rom waarmee bedrijven eenvoudig kunnen bepalen welke vestigingsplaats in het Eemsmondgebied het beste is.

De onderzoekers zien enkele belangrijke bedreigingen voor de Nederlandse havens. Zoals het feit dat de Duitsers negentig procent van de baggerwerkzaamheden voor hun rekening nemen. Als de noodzaak hiertoe verdwijnt, bijvoorbeeld door een daling van overslag van bulkgoederen, heeft dat ook ernstige gevolgen voor de bereikbaarheid van Delfzijl. Een evenredige verdeling van de kosten zou Delfzijl echter niet uit eigen middelen kunnen betalen.