Infecties

Infections. Park Wolfslaar, Wolfslaardreef 102, Breda. T/m 7 juli. Dag 10-18u. Catalogus ƒ 8,50.

's Zomers vingen kinderen er stekelbaarsjes en kikkervisjes, begroeven schatten in de verwilderde boomgaard en als ze langs de ijskelder kwamen die in een heuvel was ingegraven zongen ze van de Bibelebonse Berg. Het jachtterrein Wolfslaar, even ten zuiden van Breda, werd omstreeks de eeuwwisseling veranderd in een romantische Engelse landschapstuin met landhuis. De vijvers spiegelden, de velden strekten zich eindeloos uit en de paden kronkelden donker het bos in.

Het park van Wolfslaar is al drie zomers lang het decor van internationale groepstentoonstellingen, georganiseerd door de Bredase Stichting Fundament. Ieder jaar worden kunstenaars uitgenodigd om over een bepaald thema en voor deze plaats een beeldhouwwerk te maken. Lieten vorig jaar onder anderen Michael Jacklin, Rombouts & Droste en Dré Wapenaar zich inspireren door het thema 'vergezicht', dit jaar is het begrip 'infecteren' het uitgangspunt.

Infecteren betekent kleuren en mengen, maar ook besmetten. En om dit laatste is het in Wolfslaar te doen: het bieden van 'onorthodoxe interpretatiekaders van de werkelijheid,' schrijft Chris Driessen in de catalogus. Veertien kunstenaars, onder wie de Nederlanders Karin Arink, Guido Geelen, Paul Perry, Joseph Semah en Henk Visch, de Duitser Thomas Lehnerer, de Belg Michel François en de Brit William Speakman, gingen aan de slag.

Site-specific hoefde hun werk niet te zijn. Maar opvallend is dat ze kozen voor beschutting in plaats van zich direct aandienende ruimte. Dat houdt in dat ze het park moesten uitkammen om juist dat ene plekje, verstopt achter de rododendrons of verscholen tussen de bomen, te vinden. Zo laat Peter Bruggenhout onder een gewelf van takken een enorme Christus van suikergoed opdoemen, 'dempt' Joseph Semah een oude waterput met honden en maakt Michel François met behulp van tuinslangen waterstuivende 'bomen' op een eilandje. Zonder put, zonder bomen, zonder eiland hadden de beelden niet die zeggingskracht gehad die ze nu hebben.

Het kunstenaarsduo 'Hendrik-xs' leverde de letterlijkst te nemen onorthodoxe bijdrage aan de tentoonstelling: de twee hingen een oranje-rode man ondersteboven aan een boomtak. Op het gras ervoor plaatsten ze negen gladgeschuurde palen. Hoe ongemakkelijk de man ook hangt, hij straalt tevredenheid uit: z'n armen zijn ontspannen over elkaar gevouwen en hij kijkt tevreden over kikkervijver en gras uit. Onwillekeurig kijk je mee. De lucht wordt groen en er groeien lissen en dotters uit de hemel.