Engelfriet & De Rooij

Jacobien de Rooij en Alexandra Engelfriet. Galerie Loerakker, Keizersgracht 380, Amsterdam. T/m 1 juli. Wo t/m za 13-18u, as zo 14-17u. Prijzen tekeningen ƒ 10.000,-, foto's ƒ 750,-.

Klei vond ze veel te stug en zwaar, en dus stortte Alexandra Engelfriet (36) zich op zand. Letterlijk. Want Engelfriet gebruikt haar hele lichaam om een beeld te maken uit een zandhoop. Ze klimt bovenop een 12 duizend kilo wegende, kegelvormige hoop en begint schrijlings te kneden. Terwijl ze naar beneden afzakt, ontstaat er een verleidelijk golfpatroon, met bollingen en inkepingen, rustig en ritmisch.

In de achterzaal van galerie Loerakker toont Engelfriet, drie jaar geleden afgestudeerd aan de Rietveld-academie, onder meer zo'n zuigend beeld van zand. De randen zijn bezoedeld met voetstappen van bezoekers, maar dat deert haar niet. “Als ze het hart van het beeld maar niet beschadigen.” De vluchtigheid van haar zandsculpturen gaat ze tegen door er foto's van te nemen, die ook bij Loerakker - en eerder op de KunstRai te zien waren. Mooie detailopnames zijn dat, waarin alleen nog maar cadans bestaat, als op een schilderij van Schoonhoven.

In de voorzaal bij Loerakker exposeert Jacobien de Rooij vijf kolossale landschaptekeningen op pakpapier, waarvan er vier tijdens een verblijf op Texel dit jaar ontstonden. De verwantschap tussen Engelfriet en De Rooij is opvallend, hoe verschillend hun techniek en het materiaal dat ze toepassen ook is.

Ook De Rooij gaat het niet om het scheppen van een herkenbaar beeld, al onderscheid je in haar pastel- en houtskooltekeningen stuivende zandvlaktes, heuvels met kruinen van wuivend gras, golven met schuimkoppen. Stippen, heldere lijnen en doezelige vlekken: ze zijn er om beweging op te roepen en alweer cadans.