Roemeense tiener slaat Krajicek murw

PARIJS, 1 JUNI. Richard Krajicek was 16 centimeter groter, tien kilo zwaarder en meer dan tweehonderd plaatsen hoger ingeschaald op de ranglijst dan zijn tegenstander. Maar toch werd hij gisteren in Parijs murw geslagen door een arme Roemeense emigrantenzoon.

De 19-jarige Andrew Ilie, geboren in Boekarest en sinds tien jaar wonend in Melbourne, maakte een einde aan de aspiraties van Krajicek bij de open Franse tenniskampioenschappen. De nummer 256 van de ranglijst versloeg de nummer 15 met 3-6, 6-3, 6-4, 2-6 en 6-4. Krajicek is inmiddels al vier opeenvolgende grand-slamtoernooien niet verder gekomen dan de tweede ronde. “Lengte en ranking betekenen tegenwoordig weinig in het tennis”, zei Ilie na afloop. “Iedereen kan op iedere dag van iedereen winnen.”

De 24-jarige Krajicek, zoon van Tsjechische ouders en geboren in Rotterdam, hoeft zich al vier jaar lang geen zorgen meer te maken om geld. Hij vliegt eerste klas, kiest zijn eigen hotels, heeft een privé-trainer, staat onder contract bij twee grote sponsors en kan het zich permitteren aanbiedingen van andere bedrijven te negeren.

Ilie werd geboren tijdens het regime van Ceaucescu. Hij stond aan de hand van zijn moeder in de rij voor brood en melk. Er heerste schaarste, het leven was hard, herinnert hij zich. Nadat zijn ouders in Roemenië bij de autoriteiten het verzoek om emigratie hadden ingediend, mocht Andrew de banen van de tennisclub niet meer gebruiken en moest hij zich behelpen met een prop lappen tegen een muurtje.

Eenmaal in Australië kreeg hij het beter. Maar ook daar verdienen zijn ouders, beiden ingenieur, niet genoeg om het begin van zijn tenniscarrière te betalen. Vorig jaar ging het echtpaar bijna failliet aan de reiskosten van hun enige zoon. Ilie klopte aan bij Günther Bosch, vroeger coach van Boris Becker, die een tennisschool heeft in Salzburg. Hij mocht niet binnenkomen zonder sponsor.

Begin dit jaar bleek Bosch een geldschieter te hebben gevonden. Een Roemeense zakenman wilde het talent financieel ondersteunen op voorwaarde dat Andrew Ilie binnenkort voor zijn vaderland zal spelen in het Davis-Cuptoernooi. Sinds de dagen van Ilie Nastase en Ion Tiriac (begin jaren zeventig) is er in Roemenië een schrijnend gebrek aan tennistalent.

De honger van Ilie, een massieve tiener van 1.80 meter, naar zijn eerste overwinning op een top-honderdspeler was groot. In de eerste ronde had hij gevochten tegen de Italiaan Caratti. Gisteren gooide hij bij iedere slag zijn hele lichaam in de strijd. Hij speelde agressief, aanvallend en vol risico. “Gewoonlijk ben ik een rustige jongen, maar als ik de baan op kom, krijg ik witte-lijnenkoorts”, vertelde hij na afloop. “Dan word ik een monster.”

In het begin van de partij wees niets op een verrassing. Krajicek zegt geen last meer te hebben van de knieblessure die hem vorige maand tot opgave dwong in Hamburg. Hij doet iedere ochtend trouw zijn versterkende oefeningen: een half uur op één been springen op het matras van zijn bed. De demonstratie-partijtjes van verleden week verliepen naar wens, hij trainde zondag heerlijk en speelde goed in de eerste ronde tegen de Duitser Sinner.

Krajicek begon scherp, domineerde en won de eerste set overtuigend. Daarna vergat hij zijn kansen te benutten. Hij kwam drie keer tot 15-40 op de service van Ilie, maar wist hem niet te breken. In de derde set verspeelde hij een 3-0 en een 4-2 voorsprong. In de vijfde set verloor Krajicek zijn benen, zou hij als verklaring geven. Hij kwam conditie tekort voor een vijf-setter, was telkens te laat bij de bal en sloeg missers. Hij vergat daarbij te vermelden dat hij murw was geslagen door de onbevangen spelende Ilie. Moedeloos was Krajicek geworden van de onmogelijke ballen die hij links en rechts op de lijn zag stuiten. Hij had in Australië met Ilie getraind en wist van tevoren wat hem te wachten stond. “Maar hij speelde in deze wedstrijd beter dan toen op de training”, zei Krajicek.

De Nederlander was zwaar teleurgesteld, maar rekende zich rijk met een optimistische conclusie. “Ik heb verloren, maar in ieder geval wel goed gespeeld. Dat was lang geleden op een grand-slamtoernooi.” De balans voor Ilie was iets positiever. Met het bereiken van de derde ronde verzekerde hij zich van 45.000 gulden prijzengeld. Als hij daarin wint van de Marokkaan El Aynaoui verdubbelt dat bedrag. Krajicek bleef, voor alleen 1995, voorlopig steken op een half miljoen dollar.