Onderwijsprogramma

In het stukje 'Statistiek volgens een Engelse dominee' vertelt Rob van den Berg met enige ophef hoe gemakkelijk onze intuïtie ons zelfs bij simpele problemen uit de kansrekening in de steek kan laten. Hij knoopt hier vervolgens een pleidooi aan vast voor de Bayesiaanse statistiek, dat ik graag wil laten voor wat het is. Wat het Bayesiaanse paradigma van andere onderscheidt is immers niet het gebruik van voorwaardelijke kansen.

Van den Berg geeft een simpel voorbeeld om te laten zien hoe onze intuïtie ons bedriegt. Het vervelende van dit voorbeeld is echter dat niet onze intuïtie, maar de auteur het bij het verkeerde eind heeft. Vooral na de wat pretentieuze inleiding maakt deze misser de verdere inhoud van het artikel weinig overtuigend.

Als vice-voorzitter van de Verkenningscommisie Wiskunde heb ik mij enkele jaren geleden uitvoerig bezig gehouden met de omstandigheden waaronder de wiskunde in Nederland wordt beoefend. Een negatief aspect daarbij is het onbegrip over aard en betekenis van de wiskunde dat zelfs bij veel ontwikkelde Nederlanders bestaat. Ten dele moet dit aan het VWO onderwijsprogramma worden geweten, maar ook pogingen om dit beeld later in de opleiding bij te stellen hebben maar in zeer beperkte mate succes. Ik stel het dan ook bijzonder op prijs als een redactie zo nu en dan enige aandacht aan de wiskunde besteedt, vooral wanneer de wiskunde daarbij enigszins uit de spelletjes- en puzzle-sfeer wordt getrokken. Het is dan ook zonder meer jammer dat het stukje van Van den Berg op deze wijze de mist ingaat. Het zal de werkelijk geïnteresseerde lezer in verwarring hebben achtergelaten, wat voor een beter begrip van de wiskunde niet bevorderlijk is.