Overlevingsstrijd Tonego slot van klucht in Haaksbergen

ROTTERDAM, 29 APRIL. Een sponsor ziet zijn naam bij voorkeur op het tenue van een kampioen. Geen betere reclame dan publicitaire associatie met een winnaar. Die simpele marketing-logica gaat vooralsnog niet op voor de basketbalsters van landskampioen Tonego.

Het afgelopen jaar moest de club uit Haaksbergen het al stellen zonder sponsor. Een nieuwe geldschieter, die bereid is de schuld van circa zeventigduizend gulden over te nemen, ontbreekt nog steeds. Het Tonego-bestuur heeft nog ruim een week: dan sluit de inschrijvingstermijn voor een licentie voor het nieuwe seizoen.

Afgelopen zaterdag bejubelden de vrouwen van de Twentse eredivisionist de derde landstitel op rij. Tegen de verdrukking in versloeg Tonego in de beslissende wedstrijd van de play-offs Den Helder met 50-42. Maar alle vreugde werd overschaduwd door het gebrek aan financiële armslag en zelfs het dreigende faillissement. “Maar toch, als het kampioenschap verloren zou zijn gegaan, was er echt sprake geweest van een ramp. Nu hebben we tenminste enige compensatie voor alle ellende”, zegt voorzitter Herman Zandstra.

Tonego's overlevingsstrijd lijkt het passende sluitstuk van een seizoen dat bol stond van conflicten en incidenten en gaandeweg steeds meer het karakter kreeg van een dorpsklucht. De ellende begon anderhalf jaar geleden toen hoofdsponsor Texim zich plotseling terugtrok en Tonego achterliet met een schuld van een halve ton. Van de ene op de andere dag werd een van de rijkste basketbalverenigingen een beneden-modale club met beperkte mogelijkheden. Het budget van ruim drie ton per jaar - een ongekende luxe in het basketbal - moest terug naar een schamele 35.000 gulden en de club begon het seizoen met een niet-sluitende begroting.

Uit onvrede daarover verliet een aantal speelsters vorig jaar zomer de Twentse sterrenformatie, waardoor de selectie flink werd uitgehold. Tot overmaat van ramp sloeg het blessureleed toe. Coach Wim van Ek kon met pijn en moeite een volwaardig team met vijf speelsters op de been brengen. Sommigen stonden ieder duel de volle veertig minuten in het veld. Om overbelasting te voorkomen verschenen op de trainingen regelmatig maar drie van de acht selectieleden. Gedesillusioneerd diende Van Ek vlak voor de winterstop zijn ontslag in. Drie speelsters volgden zijn voorbeeld.

Begin januari culmineerde de ergernis onder de overgebleven speelsters in een boycot van het competitieduel tegen Orca's. De bond bracht Tonego twee punten in mindering. Na toezeggingen van het bestuur ging de selectie ermee akkoord het seizoen af te maken. De club bereikte de halve finale van de play-offs, maar zag de sportieve opmars plotseling gedwarsboomd door het bestuur, dat de ploeg aan de vooravond van de titelstrijd uit financiële nood dreigde terug te trekken. Het kwam toch weer terug op dat besluit, waarna de vrouwen alsnog de titel veroverden.

“Soms overkomt je alles. Dit was nou niet bepaald een leuk jaar”, zegt Zandstra eufimistisch. Volgens hem heeft het weinig zin lang stil te staan bij het voorbije jaar. Voorlopig is de toekomst van Tonego het enige dat telt. Als die er al is. Zandstra is hoopvol gestemd. “We hebben concrete contacten met een potentiële hoofdsponsor.” Zij het dat deze twee belangrijke randvoorwaarden heeft gesteld: een kwalitatief goede, zo mogelijk gelijkwaardige selectie en ondersteuning van twintig subsponsors, verenigd in de businessclub. Daarvan hebben drie bedrijven hun toezegging gedaan. In samenwerking met de tv-zender TV Oost hoopt het bestuur de komende week de overige zeventien binnen te halen. Zandstra: “Het is kort dag.”

De eis van een kwalitatief gelijkwaardig team lijkt eveneens een bijna onmogelijke opgave. Van de voormalige sterrenploeg zijn alleen de internationals Linda Moll en Margreet Vischer over. Twee andere pijlers, de Amerikaanse Yvette Roberts en guard Daphne Berends, hadden al eerder hun vertrek naar Jolly Jumpers aangekondigd. “Ik was het geouwehoer zat. Bij Tonego werd meer gepraat dan gebasketbald. Op gegeven moment geloofde ik al die beloftes van het bestuur niet meer. Daarom ben ik vertrokken en kom ik niet meer terug. Ook niet als ze alsnog een sponsor vinden”, aldus Berends.

Zandstra wil voorkomen dat Tonego ten prooi valt aan de luimen en grillen van één persoon. Maar de club heeft niet zoveel te willen, erkent hij. “Zodra zich een grote geldschieter aandient die zich bereid verklaart de schulden op zich te nemen, kunnen wij natuurlijk geen nee zeggen.” Mocht de reddingsoperatie niet slagen, dan verdwijnt Tonego geruisloos van het toneel. Volgens de voorzitter rest het bestuur in dat geval niets anders dan faillissement aan te vragen. Zuchtend: “Dan is het over en uit. Geen Europa Cup, geen eredivisie, kortom geen basketbal in Haaksbergen.”