Milieu

'Milieuprofeet' Wouter van Dieren verdedigt zijn milieu-onvriendelijk reizen per vliegtuig door erop te wijzen dat hij niet gelooft in het 'individuele offer' voor een beter milieu (NRC Handelsblad, 22 april). Hij zet zijn kaarten op een efficiency-revolutie. Een week eerder pleit ex-voorzitter Remmers van Jongeren Milieu Aktief in deze krant er juist voor dat burgers zelf aan de slag gaan voor een beter milieu: weg met energieverslindende waterbedden, wasdrogers en jaarlijkse vliegvakanties.

Opvallend is dat beide milieu-activisten voor een duurzaam bestaan nauwelijks taken leggen bij de overheid. Er lijkt in Nederland op het moment een soort gêne te bestaan om successen van overheidsbeleid te erkennen. De overheid is 'uit' en eigen verantwoordelijkheid is 'in'. Maar waarom gaan we voorbij aan het succes van de auto-katalysator, de loodvrije benzine en de sterke afname van de vervuiling van het oppervlaktewater door de heffing op afvalwater voor fabrieken? Nederland kan een voorbeeld nemen aan Noorwegen en Zweden waar op tal van milieuvervuilende stoffen heffingen zijn gelegd. Financieel wordt dat gecompenseerd door verlaging van belastingen.

Het probleem ligt niet bij de ambtenarij, maar vooral bij politici en bestuurders die er zelf niet in slagen hun politieke korte termijn belangen los te laten. De grote vraag is dan ook: wie voedt de politici op?