Lloyd's dreigt aan acuut geldgebrek ten onder te gaan

De markt voor alle risico's van de wereld, Lloyd's verzekeringsmarkt in Londen, dreigt ten onder te gaan aan acuut geldgebrek. Met miljarden aan schadeclaims, de opeenstapeling van verliezen en een brede beweging tot weigering van betaling door de individuen (Names) die met hun privé-vermogen de laatste garantie bieden voor de verzekeringen, staat Lloyd's voor de grootste crisis in zijn tumultueuze, 308-jarige bestaan.

“Het is waarschijnlijk de grootste zwendelarij van deze eeuw, zo niet van de hele geschiedenis”, aldus Richard D. Rosenblatt, voorzitter van de American Names Association, een organisatie van gedupeerde personen die hun privé-vermogen door de verliezen van Lloyd's hebben zien ineenschrompelen.

De komende maand maakt Lloyd's de resultaten over 1992 bekend (door de gecompliceerde afwikkeling worden de boeken met drie jaar vertraging opgemaakt). De verwachtingen in de markt zijn dat Lloyd's in 1992 een verlies van anderhalf tot 1,7 miljard pond Sterling heeft geleden. Daarmee zou het totale verlies sinds 1988, toen de cyclus van desastreuse resultaten begon, bijna tien miljard pond bedragen. Voor de boekjaren 1993 en 1994 voorspelt David Rowland, de voorzitter van Lloyd's, winst. Eerdere voorspellingen van winstherstel zijn steeds niet uitgekomen.

In augustus moet het Britse ministerie van handel en industrie (DTI) zijn jaarlijkse oordeel geven of Lloyd's nog solvabel is. Ondanks de oplopende verliezen heeft het ministerie de afgelopen jaren steeds zijn goedkeuring gegeven aan de boeken - en daarmee aan het voortbestaan van Lloyd's. Critici menen dat DTI ten onrechte nooit bezwaar heeft gemaakt voor de veel te lage voorzieningen voor stroppen en geen rekening heeft gehouden met de omvang van de claims die op Lloyd's afkomen. Het prestige, de inkomsten en werkgelegenheid van Lloyd's zijn van groot belang voor de economie van de City, het financiële hart van Londen.

Vooruitlopend op de cijfers over 1992 en het komende oordeel van DTI circuleerden deze week in Londen geruchten dat Lloyd's in liquiditeitsproblemen verkeert en wellicht door de Bank of England, de Britse centrale bank, gered moet worden. Hoewel bestuursvoorzitter Rowland de geruchten onmiddellijk tegensprak, is de financiële situatie van Lloyd's kritieker dan ooit. “De situatie heeft het punt bereikt waarop iets dramatisch moet gebeuren om het kapitaal te vergroten, anders kan Lloyd's volgend jaar onmogelijk zaken doen”, zei Christopher Stockwell, voorzitter van de Lloyd's Names Association.

Een woordvoerder van Lloyd's zei begin deze week: “De apocalyptische berichten zijn ongefundeerd en er is geen sprake van dat Lloyd's zijn deuren zal sluiten. Weliswaar heeft deze instelling de afgelopen jaren reusachtige verliezen geleden, maar ze is nu winstgevend en zal dat in de toekomst blijven.”

De geruchten over faillissement worden gevoed door de Names, de particulieren die met hun vermogen garant staan voor de verliezen op de verzekeringsmarkt van Lloyd's. Sinds de verliezen begonnen op te lopen, stellen de Names zich steeds grimmiger op. In het Britse Lager- en Hogerhuis zijn venijnige debatten gevoerd, waarbij de parlementariërs - in een aantal gevallen zelf gedupeerde Names - Lloyd's in het openbaar hebben beschuldigd van fraude, misleiding, bestuurlijke incompetentie en aan het misdadige grenzende verwaarlozing van de belangen van de geldschieters.

De Names vervullen een sleutelrol in de crisis van Lloyd's. Wat ooit opgezet was als een informeel systeem van persoonlijke garanties voor de risico's van verzekeringen, is uitgegroeid tot een financieel drama voor duizenden mensen. De geldschieters delen in de winst maar staan met hun vermogen garant voor de mogelijke verliezen van Lloyd's. Tot het einde van de jaren zeventig liet de lijst van Names zich lezen als een 'Wie is wie' in de Britse aristocratie, maar sindsdien is het aantal Names door actief recruteren sterk uitgebreid. Aangetrokken door de eeuwenoude traditie, het snobisme van de status en de voorgespiegelde winstverwachtingen, steeg het aantal Names van 7.710 in 1975 tot een hoogtepunt van 32.433 in 1988. Sindsdien is hun aantal gedaald tot naar schatting 14.800 dit jaar.

Toen de verliezen zich vanaf 1988 opstapelden, voelden de nieuwe Names zich misleid en misbruikt. Achteraf gezien leek hun recrutering nodig te zijn geweest omdat de insiders (Names die tevens verzekeringsagenten bij Lloyd's zijn) de claims voorzagen die op Lloyd's afkwamen in verband met de verzekerde risico's van milieuschade en asbestverzekeringen in de Verenigde Staten. Sommige van die verzekeringen gingen vele tientallen jaren terug, zonder dat deze risico's aan nieuwe Names bij hun toetreding waren uitgelegd. De steeds hogere schadevergoedingen die door Amerikaanse rechters werden toegekend, , werden voor een onevenredig groot gedeelte verhaald op verzekeringssyndicaten waarin uitgerekend de nieuwe Names als garantie dienden.

Daarnaast kreeg Lloyd's eind jaren tachtig ook een uitzonderlijk groot aantal natuurlijke rampen en ongelukken te verwerken. Door het systeem van onderlinge herverzekering van grote risico's leidden die rampen tot een keten van verliezen.

Steeds vaker weigeren de Names hun opgelegde rekeningen ter dekking van de verliezen te betalen. Volgens een recent overzicht (ontleend aan The SoN, maandblad van de Society of Names) hebben zo'n 12.000 Names een betalingsachterstand aan Lloyd's. Sommigen hebben hun hele vermogen inmiddels zien verdwijnen in de miljardenverliezen van Lloyd's, anderen bestrijden de opgelegde rekeningen. Naar schatting bedraagt de betalingsachterstand inmiddels 1,3 miljard pond. Lloyd's treedt hard op tegen wanbetalers, maar wordt daarbij steeds meer gehinderd door rechtszaken.

Names hebben inmiddels tientallen rechtszaken in de Verenigde Staten en Groot-Brittannië aangespannen tegen de verzekeringssyndicaten om een deel van hun verliezen terug te vorderen. In deze buitengewoon ingewikkelde rechtszaken zijn de geldschieters enkele keren in het gelijk gesteld en dat heeft ze gesterkt in hun verzet tegen de macht van de gevestigde belangen van Lloyd's.

In het nauw gebracht zoekt Lloyd's naarstig naar een uitweg om de financiële crisis op te lossen, de processen af te kopen en tot een akkoord te komen met de gedupeerde Names over de omvang van de stroppen die ze moeten dekken. Vorig jaar wezen de Names een voorstel van Lloyd's voor een stroppenregeling af omdat deze geen limiet stelde aan de verantwoordelijkheid voor oude schades die in de toekomst nog opduiken. Gezocht wordt nu naar een mogelijkheid om de verliezen aan een maximum te binden, de tekorten met een aparte heffing te financieren en de verliesgevende schadeclaims in een 'sterfhuis' onder te brengen.