Hoog tempo

Kort na enen klaarde het even op. Het had 48 uur geregend, wat wil zeggen dat het hogerop 48 uur had gesneeuwd.

De Mettenberg produceert in hoog tempo lawines, cascades van sneeuw die worden aangekondigd door het geluid van een verre donderslag, dat vervolgens overgaat in iets dat doet denken aan een passerende straaljager. De vraag is waar.

Stuivend en stuiterend, zich plotseling verdelend over verschillende geulen, dan weer samenvloeiend tot één overweldigende massa, valt de sneeuw in de diepte, waar ze in grote, nog wat narollende brokken (en in allerlei gradaties vermengd met vuil en puin) tot stilstand komt. Er gaat van dit schouwspel een hypnotiserende werking uit - zoals je dat ook kunt hebben met overslaande golven op het havenhoofd van Scheveningen.

Wat naar links biedt ons balkon uitzicht op de flanken van de Wetterhorn boven de Bovenste Grindelwaldgletsjer. Begin deze week zagen we daar, in de telescoop, gemzen grazen, wat op zichzelf misschien niet zo bijzonder was, want op het ogenblik zitten er zelfs gemzen in de bosrand vlak achter ons huis. Maar een eindje verderop ook drie steenbokken! Nu ligt ook deze armzalige vegetatie weer onder.

Ik moet er eens achter zien te komen of die dieren vaak door lawines worden meegesleurd. Dat zal wel niet. Je kunt daar vast niet leven als je niet een heleboel verstand hebt van de beweeglijkheid van sneeuw.