Wat normaal is

Nauwelijks zijn we geïnstalleerd of de Berner Zeitung onthaalt ons op een voorspelling van steeds meer overstromingen en aardverschuivingen, de ineenstorting van complete bosgebieden en een verdere achteruitgang van de gletsjers.

Een instituut in Zürich heeft de lokale gevolgen in kaart gebracht van een inmiddels onafwendbaar geachte mondiale klimaatverandering - plus drie graden in de komende eeuw.

De grens van de permafrost (nu op circa 2800 meter) schuift op. Op bepaalde bergen bedraagt de temperatuur van het bodemijs nog maar een halve tot anderhalve graad onder nul. Nu al verliest het zijn stabiliserende werking; steeds meer puin raakt los en komt in beweging.

De gletsjers zijn sinds 1650 met een derde afgenomen. In nog eens honderd jaar zal van de resterende oppervlakte driekwart afgaan, ofte wel 90 procent van het huidige volume.

Bossen verdwijnen, de alpenflora zal grondig veranderen, onder de 1500 is het afgelopen met de wintersport, in hogere regionen wordt het seizoen drastisch bekort. Een catastrofe voor het toerisme, voor de bergen zelf en hun bewoners.

En daar zit je dan in je chalet. Terwijl dit om je heen gebeurt! Volgens zeggen is hier deze winter voor het eerst in tien jaar een normale hoeveelheid sneeuw gevallen. Maar de normale kou (min twintig) is ook dit jaar uitgebleven. Langzaam maar zeker zullen we wennen aan nieuwe betekenissen van normaal.