Sigurdur Gudmundsson

Sigurdur Gudmundsson, '26 beelden'. Galerie Van Gelder, Planciusstraat 9a, Amsterdam. T/m 3 juni. Di t/m za 13-17.30u. Prijzen: ƒ1.250,- tot ƒ20.500,-

Zelfs in de tijd dat de IJslands/Nederlandse kunstenaar Sigurdur Gudmundsson deel uitmaakte van Fluxus - toch bij uitstek een intellectualistische, ironische beweging - kon hij het niet laten om zijn werk een romantische, enigszins poëtische lading mee te geven. Van zulke pogingen om contrasten op te roepen en tegenstellingen te verenigen zijn zijn foto's en beelden sindsdien doortrokken gebleven. Niet voor niets is Gudmundssons bekendste beeld nog altijd Het Grote Gedicht: drie kleine piramides waaruit, in een schijnbare poging te ontsnappen, drie ranke zwanehalzen steken.

Ook op Gudmundssons tentoonstelling 26 beelden bij de Amsterdamse galerie Van Gelder is het verenigen van tegenstellingen duidelijk de leidraad. Dit keer combineert Gudmundsson vooral voorwerpen, 'ready-mades' zoals hij ze trouwhartig noemt, als stoelen, boekenkastjes en kapstokken (bij voorkeur van Ikea) met de archetypische vormen die al langer een belangrijke rol in zijn oeuvre spelen. Vooral de archetypische Gudmundsson-kop, een soort Paaseiland-beeld zonder ogen, en de Gudmundsson-mens, een cirkel met een T-vorm eronder, spelen in veel beelden een belangrijke rol. Het meest ironisch gebeurt dat bij De runder achtervoet, een grote muurplaat met dezelfde titel (uitgegeven door het Bedrijfschap Slagersbedrijf), waarop Gudmundsson tussen de uitgestalde stukken vlees zijn menselijke figuur heeft geplaatst.

Ook bij de overige beelden werkt hij meestal volgens hetzelfde procédé. Zo combineert hij de kop met een vijzel, en met een Ikea-stoel, de 'mens' met een uit de muur stekend tafeltje, onder titels als Herhaalde herinnering, Picnic en Approximate landscape . Hoe typisch Gudmundsson deze combinaties ook mogen zijn, in veel gevallen krijgen de beelden iets krampachtigs en soms zelfs meligs, zoals C-major, een beeld waarbij Gudmundssons de kop van oor tot oor met een toeter heeft doorboord. Dat is geen vereniging van schijnbare tegenstellingen meer - met zulke combinaties benadrukt Gudmundsson alleen maar de willekeur waarmee hij beelden en 'ready-mades' bij elkaar heeft gezet.