Ringbaardje en bril

Peter de Wit: Sigmund, Eerste Sessie. Uitg. De Plaatjesmaker. Prijs ƒ 14,95

Vanaf januari 1994 publiceert de Volkskrant vijf keer per week Sigmund: een strip over een psychiater. Tekenaar Peter de Wit heeft een selectie uit de grappen van de eerste negen maanden van het afgelopen jaar gemaakt en die onder de subtitel 'Eerste Sessie' in eigen beheer uitgegeven. Het titelpersonage heeft uiterst eenvoudige contouren: een ringbaardje en een verduisterd brilleglas markeren zijn uiterlijk. Achter een piepklein bureautje gezeten werkt Sigmund een onafzienbare stoet klanten af. Hij schrikt er niet voor terug zijn clientèle te schofferen. Een dwangmatige mannenverslindster krijgt te horen dat ze: 'gewoon een vieze vuile slet' is en een vrouw die wil weten of hij 'raad met honden weet' kijkt in het volgende plaatje ontzet toe hoe Sigmund haar huisdier het raam uit smijt. Niet bepaald fijnzinnige humor, maar dat hoeft ook niet in een dagelijks verschijnende strip. Voor subtiliteiten is binnen het bestek van twee à drie plaatjes zelden plaats. Krantestrips ontlenen hun kracht aan de repeterende humor en aan het karakter van de hoofdpersoon. Als de lezer zich daarmee kan identificeren worden zelfs flauwe grappen leuk.

De Wit heeft een aardig uitgangspunt voor zijn strip gekozen. In de praktijk van een psychiater kan immers zo'n beetje iedereen binnen komen lopen. Probleem is dat het Sigmund vooralsnog aan persoonlijkheid ontbreekt. Onoverkomelijk hoeft dat niet te zijn: humoristische stripfiguren hebben nu eenmaal tijd nodig om zich te ontwikkelen. Bemoedigend is in ieder geval dat in dit eerste album al enige groei valt te bespeuren. De eerste grappen staan nog geheel op zichzelf, maar gaandeweg ontstaat er meer samenhang. Ook de rol van Sigmund verandert in de loop van het album een beetje. Aanvankelijk fungeert hij uitsluitend als de zelfgenoegzame leverancier van de 'punchline', op de slotpagina's piekert hij zich vele stroken lang suf over de onzinnige vraag wie 'Dikke Deur' speelde in de TV-serie Pipo de Clown. Zo krijgt Sigmund op de valreep nog wat menselijke trekjes.