Dansende avant-garde

Gonzo Circus verschijnt elke twee maanden en wordt in Nederland gedistribueerd door Aldi Press en De Konkurrent. Prijs per nummer ƒ17,50. Inl. 00-32-16224277

Het Belgische tijdschrift Gonzo Circus, dat sinds kort ook in Nederland gedistribueerd wordt, voorziet in een voor een muziekblad voor de hand liggende behoefte: bij iedere editie wordt een cd geleverd met de muziek waarover in het blad geschreven wordt. Het door Gonzo Circus belichte repertoire is vooral alternatief en experimenteel, en lijkt daarin op het Nederlandse tijdschrift Vinyl in het begin van de jaren tachtig.

Merkwaardig genoeg blijkt een deel van de onderwerpen in de loop van de afgelopen tien jaar gelijk te zijn gebleven. In het nieuwste nummer van Gonzo Circus staan bijvoorbeeld interviews met The Swans, Anton Fier en Bill Laswell: helden uit de Newyorkse 'noise'-scene van de jaren tachtig. De nieuwe namen in het blad komen van groepen die dansmuziek of ambient, instrumentale geluidscollages, maken.

Richtte de avant-garde van de jaren tachtig zich voornamelijk op het creëren van onbekende klanken, de experimentele muzikant van tegenwoordig zoekt het in de onverwachte combinatie van stijlen. 'Wij proberen vele muzikale elementen samen te brengen in een harmonieus geheel', vertelt de Engelse groep Laika. Bill Laswell heeft Black Arc opgericht, een label dat een 'platform moet worden voor nieuwe zwarte funk-crossoverprojecten'. De Belgische groep Fukkeduk creëert een 'sterke muzikale eenheid' met behulp van metal-riffs, zigeunerwijsjes en hoempa-motiefjes. Het streng vormgegeven en daardoor goed leesbare tijdschrift behandelt behalve muziek ook strips, literatuur en film. Het nieuwe nummer biedt een handleiding voor de muziekliefhebber op Internet, en artikelen over de sinds C'est arrivé près de chez vouz bloeiende Belgische cinema en de Vlaamse auteur Paul Mennes.

De nadruk in deze rubriek 'Media Mania' ligt op het vaderlandse produkt, anders dan bij de muziek, waar veelal Amerikaanse groepen en artiesten aan bod komen.

In een commentaar meldt de redactie dat de lezers ontevreden zouden zijn over de grote aandacht voor dansacts in het blad. Maar dat is nu eenmaal het terrein van de popmuziek waar de vernieuwing te vinden is, verdedigt de redactie zich. Voor een blad over de 'underground' volgt zij daarmee een zinnige koers. Om dezelfde reden is het terecht dat hier ook dj's eens uitgebreid aan het woord komen, want hun belang is nog altijd groeiende. Verschillende dj's combineren tegenwoordig het platen draaien met zelf muziek maken, zoals Robert Leiner.

Leiner legt in Gonzo Circus uit waarom hij eerst een razendsnel dansnummer maakte, 'Neuromancer', en vervolgens zijn fans verraste met een zware ambient-track, 'Visions From The Past'. Zijn verklaring is niet geheel begrijpelijk maar zegt wel iets over de manier van leven van de hedendaagse dj: 'Ik zat toen met het dilemma dat je als hardwerkende dj blijkbaar altijd achtervolgt. Je amuseert je in het weekend, maar daarna is het gat eens zo groot. Als je dan muziek probeert te maken, heeft de bas de neiging om zich telkens weer als het ware op te dringen.'