Nederlandse BBC (2)

Laten we toch niet te snel grijpen naar dat BBC-model. Een monopolist op het terrein van de publieke omroep brengt het gevaar mee van verstarrring. Bedenk daarbij dat in het onmiskenbare hoogtij van de Britse omroep ('60-'90) er naast de BBC een andere publieke omroep was. De IBA, zendgemachtigde voor de 'commerciëlen', had een programmatische opdracht als die voor de BBC en heeft daar strikt de hand aan gehouden. Mijn recept: twee organisaties, elk met een opdracht tot 'gecoördineerde concurrentie'.

Maar dan, de omroepverenigingen laten bestaan? Dat zijn toch niet meer dan abonneebestanden van programmabladen. Een tamelijk recent onderzoek naar de vraag of die abonnees nog iets anders voelen voor 'hun' omroep ligt met het etiket 'strikt geheim' in een Hilversumse kluis. En als straks het uitgeven van een blad zinloos is geworden verdampt de vereniging volledig. Misschien op een heel kleine kern na. Maar - zo zal men uit Hilversum roepen - die representeert 'een stroming' in onze maatschappij! Sinds minister Van Doorn in 1977 het stromingsvereiste in de wet bracht om een tweede Veronica buiten te houden, wist iedereen dat het een farce was. Volgens de Tros vertegenwoordigt de Tros “een stroming in de samenleving die van mening is dat er een omroep moet zijn, die . . .” en dan volgt een beschrijving van de Tros.