Het begin

Beste Rob

Je weet dat ik Het Vak meestal met plezier lees, maar 'Het begin' in W&O van 20 april was echt onzin. Ik dacht nog even, 'Rob zal toch geen conrector geworden zijn', je weet wel, zo iemand die tevreden over een stille gang loopt omdat hij achter de gesloten deuren steeds 32 leerlingen en een leraar weet, maar die het verder niet zo belangrijk vindt wat er achter die deuren gebeurt.

De leerlingen hebben die wandelingen tussen de lessen veel te hard nodig om even bij te komen en jij put daar je inspiratie uit voor jouw mooie beschrijvingen van verliefde meisjes die hopen een glimp van hun favoriete bink op te vangen.

Verder zijn de lokalen van goede lesboeren mooier dan de lokalen waar leerlingen zelf verantwoordelijk voor zijn. Natuurlijk, iedere karikatuur is op een beetje waarheid gebaseerd, de mijne over conrectoren en de jouwe over leraren die op de tast hun rode en groene krijtjes kunnen vinden, maar ik zegen de dag dat ik eindelijk mijn eigen lokaal kreeg. De tijdwinst die dat opleverde komt ten goede aan contact met leerlingen en ik kan die vijf minuten leswisseling even nieuwe proeven klaarzetten.

Heb jij overigens dat lijstje met stressindicatoren gezien dat boven Het Vak stond? Hoe ver kwam jij met slecht slapen en rugklachten? Ik mis er de ergernis over de botte uitspraken van mevrouw Ginjaar bij. Lang voordat de Profielnota geschreven werd, waren al veel leraren zelf bezig vormen te vinden om leerlingen zelfstandig te laten werken, maar in ieder interview met haar gaat ze steevast aan die inspanningen voorbij. Laatst weer die karikatuur die ze van ons gaf in het gesprek met Heertje, schandelijk.

Volgens mij zijn al die fusies een soort werkgelegenheidsprojecten voor maatschappelijk werkers en andere zielknijpers. Zouden zulke mensen als Thea Brouwer van de Noordelijke Hogeschool en Elly de Jong van het Dr Nassaucollege ooit het advies geven aan hun schoolleidingen eens iets minder te coördineren en te regelen? Vast niet, want dan zijn ze hun brood kwijt. Jou en mij krijgen ze met pubers niet meer stuk - is er bij jou ooit 'een tomaat tegen het bord uit elkaar gespat'? - maar of wij op de langere duur tegen 'Management teams' van gefuseerde scholen bestand zijn, dat betwijfel ik.

Met hartelijke groet