De perfecte schoolkrantinterviewer

Elke keer als er op RTL 4 een uitzending is van Toppers van Willibrord Frequin moet er een siddering door journalistiek Nederland gaan. Het idee alleen al dat je kinderen zullen vragen: “Pa, is dat nou jouw werk?”

“Hoezo, jongen?” probeer je nog te ontwijken.

“Nou, bijvoorbeeld dat je met de geïnterviewde zijn slaapkamer bekijkt en dan vraagt: bent u een goeie amant?”

“Wie was die geïnterviewde?”

“Henk van der Meijden.”

“Mijn god, jongen, sinds wanneer denk jij dat ik met Henk van der Meijden slaapkamers zou betreden?”

Toppers is een programma waarin Frequin Zeer Bekende Nederlanders interviewt. Dat zijn mensen die zo'n hoge graad van beroemdheid hebben bereikt dat ze zich zelden of nooit uitvoerig laten interviewen - hèt verschil met de Gewone Bekende Nederlander. Zo kreeg Frequin voor de camera: Gerrit van der Valk, Johan Cruijff, John de Mol, Henk van der Meijden en Frits Philips.

Je zou zeggen: een buitenkansje. Eindelijk de gelegenheid om het Definitieve Interview te maken. Ischa Meijer, zaliger gedachtenis, zou de koning te rijk zijn geweest met zulke gasten, hij zou hun voeten gekust hebben - maar wèl met in zijn achterhoofd dat lijstje met onverbiddelijke vragen.

Helaas, de Zeer Bekende Nederlander is wel wijzer. Die gaat niet in het programma van een echte interviewer zitten. Ivo Niehe - die kan nog net door de beugel, Sonja Barend, dat mag ook nog, zeker als er een of ander produkt moet worden verkocht. Maar verder? Serieuze vragenstellers zijn alleen maar lastig. Die zullen altijd graven naar de donkere kanten die geen enkele grote loopbaan vreemd zijn.

Frequin is ongevaarlijk voor de Zeer Bekende Nederlander. Hij gedraagt zich als de schoolkrantinterviewer. Jongensachtig, blij, onderdanig. Als hij Van der Valk interviewt, zet hij een rode pet op, gaat achter zijn gast staan en laat hem zeggen: “Tot na de reclame!” Aan een personeelslid dat hun pad kruist, vraagt hij: “U bent heel blij dat u bij Van der Valk kunt werken?” Als de man geantwoord had: “Hoe komt u erbij, die Van der Valk is de grootste uitbuiter die ik ooit heb meegemaakt, ik heb nog altijd drieduizend zwart van hem te goed”, dan zou Frequin tegen Van der Valk gezegd hebben: “Meneer Van der Valk, we houden het gezellig, dat knippen we eruit.”

De schoolkrantinterviewer is per definitie ontwapenend. Ach, denkt de Zeer Bekende Nederlander vertederd, laat ik maar gewoon antwoord geven op al die malle vragen. Gut, wat leuk: hij heeft een vragenlijstje ingestudeerd! Zou hij dat met zijn jongste broertje hebben gedaan? En dus blijft de geinterviewde minzaam zitten als hem, zoals in het geval van Cruijff, de volgende vragen worden voorgelegd.

- Wat is liefde voor u? En wie kunnen u dat geven?

- Er is toch niks mooier dan dat je liefde en warmte krijgt?

- Bent u wel eens verdrietig? En in wat voor omstandigheden?

- Huilt u wel eens?

- Wilt u mij een situatie noemen waarin u gehuild heeft?

- Wat is het mooiste moment van uw leven?

- Wat betekent geld voor u?

- Hoe ziet u uzelf?

- Wat is uw lijfspreuk?

- Wat is uw slechtste eigenschap?

- Wat is uw beste eigenschap?

- Bent u een gezellig type thuis?

- Bent u een romantisch type thuis?

- Bent u een tedere man voor uw vrouw?

- Zegt u wel eens tegen uw vrouw: ,Schat, ik hou van je?'

- Kruipt u wel eens lekker tegen uw vrouw aan?

Daarmee is niet gezegd dat de vragen van een perfecte schoolkrantinterviewer als Frequin alleen over persoonlijke zaken gaan. We zouden hem met zo'n constatering te kort doen. Ik herinner me dat in het gesprek met De Mol ook de serieuze kanten van het televisiebedrijf aan bod kwamen.

“Ik heb nu een stuk kennis bereikt waardoor ik de mate van de flop aan de onderkant kan afdekken”, zei De Mol op een bepaald moment. “Wie gaat de Vijf Uur Show doen?” intervenieerde Frequin vlijmscherp. “Wat is het essentiële verschil tussen Viola en Katrien?” De Mol monkelde geheimzinnig: “Wie weet, Willibrord, wie weet.” En Willibrord, glunderend: “Ik hoor het wel.”

Je kunt merken dat al die Zeer Bekende Nederlanders zó gecharmeerd zijn van dat guitige, onwetende knaapje dat ze een hartelijk soort vaderlijkheid gaan demonstreren. Je ziet ze denken: hoe zullen we Willie vandaag verder zoet houden? Dat hij op het einde van de dag heerlijk moe en voldaan bij moeke thuiskomt, alsof hij een zalig schoolreisje achter de rug heeft?

En dus nemen ze Willie mee op een paar leuke uitjes. Hij mag samen met Frits Philips in diens vliegtuigje (“Brrr...meneer Philips, ik ben wel blij dat ik weer beneden ben!”), en hij laat zich door de familieleden van Van der Valk in het water gooien, terwijl hij die rode schooljongenspet ophoudt. (Op de aftiteling zal ook verschijnen: 'Met speciale dank aan de familie Van der Valk.')

Als Willie 's avonds in zijn bedje ligt, droomt hij nog heel lang van al die leuke, interessante mensen die hem zoveel snoepgoed hebben gegeven.