Komrij en Nijhoff (1)

Komrij zat zich te vervelen en dacht: kom, we gaan de lezers van NRC Handelsblad eens lekker stangen (13 april). Hij trok een minstens zestig jaar oud gedicht van Martinus Nijhoff uit de kast en maakte er een Kasteelroman van door de slotregel 'en zich de geur verbreidt: ik weet het niet' te vervangen door de variant 'en de damp geur wordt: een nieuw bruiloftslied' om aan het eind van zijn drie kolommen wartaal trots te kunnen uitroepen: 'Heb ik niet mooi een gedicht gered?'

Nee, Gerrit Komrij, dat heb je niet en dat weet je zelf ook. Je suggereert dat vóór de Tweede Wereldoorlog 'relatieproblemen' niet bestonden en dat dichters in een 'impasse' geraakten als ze even geen inspiratie hadden. Wat een malligheid! 'Impasse' van Nijhoff gaat over niets dan een zij en een ik die het moeilijk met elkaar hebben en niet over een ei dat niet weet waar 't over schrijven moet en dan maar een sonnet uitbroedt met 'Impasse' als dreunende titel.