Drewermann

Als katholiek lezer van uw gewaardeerd blad moet mij het volgende van het hart naar aanleiding van het verslag over de opvattingen van de theoloog Drewermann (NRC Handelsblad, 20 april). Zijn betoog klinkt overdonderend genoeg: Vrijheid! Vrijheid! Maar wat is dan die vrijheid van Drewermann? Waar vindt hij die? Daarover horen we niets naders.

Christus wilde inderdaad vrije mensen zonder angsten. Maar waar vind ik als gelovig katholiek de bron van die vrijheid? Die vind ik in de Eucharistie in de door Drewermann zo verguisde Kerk. Om mij als - overigens in vrijheid gelovige katholiek - aan die bron te laven heb ik het instituut Kerk broodnodig. Ik vind daar dan ook het brood des levens. Daar ontmoet ik de ware vrijheid. Ja, in die kerk van paus Johannes Paulus II. Buiten die bron ontmoet ik overal de angsten, de noden, de onvrijheden van onze tijd, van mijn medemensen, zoals Drewermann die zo levendig oproept. Buiten God de Vader om kunnen wij mensen geen ware vrijheid en al helemaal geen vrijheid van angst bereiken. God, Die ons zo lief heeft dat Hij Zijn Zoon gezonden heeft om ons te helpen in de gang door het leven.

Helaas worden er ook binnen de Kerk angst en onvrijheid gevonden. Dat is niet te wijten aan het Instituut of aan de paus, maar aan ons, gelovigen, die tekort schieten in wat we zouden moeten zijn: het licht der wereld.