Frans ongenoegen

Dat de Franse regering (evenals overigens de Duitse) teleurgesteld is over de Nederlandse helicopterkeuze is begrijpelijk. Maar dat uitgerekend de Franse minister van Buitenlandse Zaken onze Europese solidariteit daarom in twijfel durft te trekken (volgens NRC Handelsblad van 13 april), vind ik cynisch. Herinnert de heer Juppé zich niet de vele malen, dat Frankrijk z'n eigen weg ging, op politiek (o.a. Irak) - zowel als op militair (Afrika) - als op commercieel terrein (zoals toen Philips' tv-beeldsysteem wel door de rest van de toenmalige EEG aanvaard werd, maar niet door Frankrijk)? Ik ken geen enkel geval waarin Frankrijk Europese solidariteit boven een aanzienlijk commercieel, laat staan politiek/ commercieel, eigenbelang heeft laten prevaleren. En dat is precies wat men nu van Nederland verwacht. Dat men (volgens 'bronnen'), op de ministeries van defensie en buitenlandse zaken in Parijs, zelfs wraak wil nemen, door benoemingen van Nederlanders op hoge internationale posten te dwarsbomen, loopt werkelijk de spuigaten uit. Als deze berichten juist zijn, mag onze regering het hier toch niet bij laten zitten en is een stevig protest zeker op z'n plaats.

Ik denk niet dat Frankrijk tegen enig ander land zo'n toon zou aanslaan. Ik denk ook niet dat enig ander land zich zo laatdunkend over een mede-lidstaat zou uitlaten.