Falende arbiter past precies bij spelniveau in Deventer

DEVENTER, 22 APRIL. Een cola met een borrel wilde hij hebben. Om de ellende weg te spoelen. Nog hevig verontwaardigd zat Cees van Kooten gisteravond in het rokerige hok dat bij Go Ahead als perskamer dienst doet. De zwaarlijvige trainer van NEC nam het woord hemelschrijnend in de mond, toen hij het optreden van arbiter Dick Jol aansneed. “Die man is echt niet goed bij z'n hoofd”, brieste Van Kooten.

De coach doelde op de vrije trap die Jol de Eagles bij de stand 2-2 in de blessuretijd toekende. De leidsman zag Nijmegenaar Ulrich Cruden terugspelen op doelman Wilfried Brookhuis, die de bal in de armen sloot. Regels zijn regels, vond Jol. Dus kreeg Deventenaar Mark Schenning de kans de muur inclusief de vóór de schutting geposteerde keeper Wilfried Brookhuis met een oogstrelende lob te passeren. Go Ahead vierde feest. Door de 3-2 zege staat de club nog maar twee punten achter op mede-degradatiekandidaat NEC en twee punten voor op nummer laatst Dordrecht'90.

In de catacomben van de Adelaarshorst stak Van Kooten na afloop zijn zoveelste sigaret op. En nam hij nog maar een cola met een borrel. En weer schudde hij het hoofd. “Die bal van Cruden kwam toch uit de kluts? Er was toch geen sprake van spelbederf? Woensdag bij Ajax-Bayern, waar miljoenen guldens omgaan, zag je zoiets ook gebeuren. Zonder dat de scheidsrechter floot. Het is waanzinnig, wat die Jol deed.”

Het moet gezegd, de Scheveningse referee, nota bene een voormalige speler van NEC, had in Deventer bepaald niet zijn dag. Vóór zijn geschenk aan de Eagles in de slotminuut was Jol al ongelukkig met zijn beslissingen. Zo deed hij NEC halverwege de eerste helft een penalty cadeau. Een ieder kon zien dat Mark Verkuyl niets verkeerds deed ten opzichte van zijn eveneens met een paardestaart getooide Nijmeegse opponent Patrick Pothuizen. Vanaf de stip joeg Cruden de bal in de touwen.

Het betekende 1-1, want al in de achtste minuut had Schenning de score geopend, nadat de teruggezakte NEC-spits Cees Lok in de buurt van het strafschopgebied compleet over de bal heen maaide. Kort voor de pauze beging Jol zijn tweede misser. Hij vergat de doorgebroken Lok te bestraffen, toen die de te traag uitgelopen doelwachter Joop Hiele met gestrekt been vloerde. Een seconde daarna stuurde de overeind gebleven Lok de bal naar de buitenspel staande Pothuizen. Een fluitsignaal? Ho maar. Tot vreugde van de Eagles-aanhang trapte Verkuyl Pothuizens inzet nog van de doellijn.

Een aantal verhitte tribuneklanten van beide partijen maakte Jol uit voor alles wat maar lelijk is. Wie die teksten hoorde verbaasde zich er over dat een spelleider het nog op kan brengen wekelijks de gang naar een stadion te maken. Arme Jol. Bij het terugzien van de televisiebeelden zal hij vast beseffen dat hij heeft gefaald. Maar óók, dat hij niet de enige was. De objectieve toeschouwers - zo die er zijn - konden in Deventer signaleren dat de fluitist perfect paste bij het niveau van de artiesten in de wei.

Wat Go Ahead en NEC lieten zien was het beste te omschrijven als hotsen en knotsen. Negentig minuten lang zat er bij beide partijen geen enkele lijn in het spel. Van enige opbouw was geen spraken. Wie de bal voor de voeten kreeg, zo leek het, gaf hem als een blind paard een dreun.

Onthutsend zwak was met name het optreden van de verdediging van NEC in de eerste helft. Het ongeconcentreerde kwartet, bestaande uit Mark Verhoeven, Cees van der Linden, Erik Stock en Marcel Nijenhuis, stapelde fout op fout. Het leek wel of ze tot een amateurploeg behoorden, uit de onderbond. Trainer Ab Fafié van de Eagles was dat uiteraard óók niet ontgaan. “Mijn elftal weigerde na de 1-0 toe te slaan. Over rechts kwamen we goed door. Maar onze jongens liepen steeds het gat van het doel in, in plaats van zich goed op te stellen bij de vele voorzetten.”

Koning Ab - Go Ahead haalde zes punten uit de laatste drie wedstrijden - ergerde zich na rust aan zijn team. “We vergaten te voetballen”, vond hij. De 2-1 voorsprong, dankzij een vrije trap van Alphons Aarts, ging kort na de pauze verloren toen de Eagles op knullige wijze toestonden dat Lok de tweede Nijmeegse treffer aantekende.

Het zag ernaar uit dat beide teams op een onbeslist afstevenden. Een gelijkspel, waarmee NEC best tevreden zou zijn geweest. Maar Go Ahead, dat de geblesseerde schutter Harry Decheiver miste, wilde méér. Het drong aan in de slotfase, gesterkt door een prachtige redding van ouwe Joop Hiele, die Cruden van een 'zekere goal' afhield. In de blessuretijd kregen de Eagles hun zin. Met de medewerking van Jol én van de Nijmeegse keeper Brookhuis.

De goalie had bij de veelbesproken terugspeelbal van Cruden geen risico mogen nemen en de knikker een ouderwetse lel moeten geven. Brookhuis, die onlangs al blunderde in de duels van NEC tegen Feyenoord en Dordrecht'90, trad bij de alles beslissende vrije trap van Schenning evenmin sterk op. Hij posteerde zich vóór de muur, waardoor de Deventer schutter met een lob kon toeslaan.

Zijn trainer nam Brookhuis na afloop niks kwalijk. “Wat moet hij? Zo'n jongen ziet op dat moment twintig benen voor zich. Hij kan nauwelijks zien dat de bal van een eigen man komt”, aldus ex-international Van Kooten, die een avondje terug was in het stadion waar hij zelf ooit als bonkige spits schitterde, tussen 1977 en 1984. Hij herinnerde zich bij Go Ahead meer dan 140 doelpunten te hebben gemaakt.

Het vrolijkte hem niet op. “Nog een cola en een borrel graag”. En nog een sigaret in het rookhol van de pers. Van Kooten bleef ontgoocheld. Hij zal arbiter Jol nooit vergeven.