De verzorgingsstaat is bijna terug bij af

In de Tilburgese wijk Het Zand zag ik onlangs een nog niet eens zo slecht geklede man in een vuilcontainer duiken om daaruit spullen van zijn gading te halen. Een beeld als kwam het uit New York of New Delhi.

Het kabinet staat op het punt de Ziektewet en de WAO te privatiseren, lees af te schaffen, de Werkloosheidswet is reeds uitgekleed en de Ziekenfondswet zal spoedig volgen. Een halve eeuw lang hadden wij een zeer fijnmazig sociaal stelsel, met veel moeite bevochten door de vakbeweging en de Partij van de Arbeid, waarbij in een afgedwongen solidariteit, omdat de werknemers voor het overgrote deel de premies zelf opbrengen, de sterke opkwam voor de zwakke.

Helaas kleefden aan dit ideale sociale systeem twee bezwaren.

Het was nodeloos ingewikkeld en bureaucratisch, zelfs voor de meeste politici onbegrijpelijk, en een effectieve controle op de uitvoering ontbrak, een misstand welke in het verleden vaak werd getolereerd door diezelfde politici, denk aan de WAO en de WW. Een fraai staaltje van slechte uitvoering en controle is de huidige situatie bij de aspergeoogst. Ondanks de aanwezigheid van meer dan een half miljoen Nederlandse werklozen moeten Polen hier komen steken.

In plaats van de fouten in dit stelsel te repareren door het eenvoudiger te maken en over te gaan op een doeltreffende controle van het misbruik, is men nu bezig onder het modieuze mom van 'individualisme, privatisering en het dragen van eigen verantwoordelijkheid' alle in wezen goede sociale wetten af te schaffen. En de VVD, onlangs nog electoraal versterkt, sleept bij monde van staatssecretaris voor sociale zaken de heer Van Linschoten deze sociale afbraak behendig door het kabinet.

In mijn woonplaats Tilburg zagen we al een mooi voorbeeld van asociaal gedrag bij onze VVD-wethouder, die de gemeente mede over de rug van de sociaal zwakkeren aan haar overschot hielp, door jaarlijks drie miljoen gulden bijzondere bijstand aan sociale crepeergevallen te onthouden. En zo zullen we in Nederland net als voor de oorlog terecht komen in een sociaal-economische jungle, waar alleen nog het recht van de sterkste geldt.