Ronald de Boer blij met contract voor het leven

AMSTERDAM, 20 APRIL. Ronald de Boer nam een risico toen hij zich eerder dit seizoen tot medio 1999 aan Ajax verbond. Een contract voor het leven min of meer waarmee hij in een klap bijna onbetaalbaar werd voor andere clubs. Ajax kan voor Ronald de Boer een astronomisch bedrag vragen, als het moet tussen de vijftien en twintig miljoen gulden. Terwijl de meeste profvoetballers juist proberen te voorkomen dat zij slecht op de markt komen te liggen.

Maar de Noordhollander had zo zijn motieven. Hij voorzag dat Ajax zich in de tweede helft van de jaren negentig zou kunnen nestelen tussen de gerenommeerde voetbalgrootmachten van Europa. Dat kon Champions League-wedstrijden opleveren die straks in de ultramoderne ambiance van de Amsterdam Arena worden afgewerkt. Afgaande op de prestatie die Ajax met het bereiken van de finale gisteravond neerzette, heeft De Boer voorlopig een juiste taxatie gemaakt. Misschien dat de geschiedenis zich herhaalt en is de Europa-Cupfinale tegen AC Milan net als in 1969 het begin van een aantal gouden jaren.

“De toekomst voor Ajax ziet er rooskleurig uit”, constateert hij dan ook tevreden in de catacomben van het Olympisch Stadion toen het karwei tegen Bayern was geklaard. “Als deze jonge groep bij elkaar blijft, kunnen we de komende jaren elk seizoen meedoen aan de top van Europa. Straks zullen we nog evenwichtiger zijn. Goed, Rijkaard stopt en het is niet zeker of Seedorf blijft (de middenvelder staat in de belangstelling van Parma, red.), maar voor hen vinden we wel weer vervangers. Mijn broer Frank is een uitstekend alternatief voor Rijkaard.”

Hij is geen avonturier. Dat heeft ook meegespeeld bij Ronald de Boer om nog zo lang het rood-wit van Ajax trouw te blijven. Het contract dat hem werd voorgelegd moet bovendien nogal lucratief zijn geweest. “Ajax kan voor mij inderdaad vragen wat het wil”, bevestigt hij nog eens. “Maar als het voor beide partijen beter is om uit elkaar te gaan, neem ik aan dat niemand me zal tegenhouden.”. Het is een gegeven waaraan hij zich vasthoudt. Ook Ajax nam een risico door hem voor zo'n lange periode tegen een flink honorarium vast te leggen. Zeker toen dit seizoen bleek dat Ronald de Boer toch eigenlijk niet de meest geschikte speler is voor de spits. Kluivert en Kanu kwamen beter tot hun recht op die positie omdat ze makkelijker scoorden. De Boer mocht het proberen als rechtshalf. Dat ging hem wonderwel goed af.

De taken van een halfspeler en een spits zijn niet te vergelijken. Een middenvelder moet over loopvermogen beschikken en ook verdedigend zijn mannetje staan. Een centrumspits heeft slechts een doel: scoren. En dat was nu juist wat Ronald de Boer te weinig deed. “Ik had vorig seizoen voor mijn gevoel een half jaar goed gespeeld en kreeg toch veel kritiek. Toen we tijdens het WK op het vliegveld van Orlando in de bus moesten wachten in verband met die bommelding, heb ik Van Gaal voorgesteld om rechtshalf te gaan spelen. Want ook tijdens het wereldkampioenschap voelde ik me niet lekker als spits.”

Met uitzondering van een aantal weken in het najaar, voldeed Van Gaal aan zijn verzoek. Tegen Bayern München leek het opstellen van de rechtshalf Ronald de Boer een riskante onderneming. Linksback Christian Ziege bestrijkt door zijn loopvermogen de vleugel van voor tot achteren. Niet te belopen voor Finidi of De Boer, die ook nog eens te maken kreeg met Nerlinger. Toch redde Ronald de Boer zich er goed uit. “Je moet je directe tegenstander met acties proberen te imponeren. Verder is je positiespel belangrijk. Ik ben trouwens helemaal niet zo'n slechte verdediger. Vroeger in de jeugd deed ik in defensief werk niet onder voor mijn broer Frank. Als aanvaller weet ik nu een beetje wat mijn tegenstander van plan is. En in dit opzicht verloopt de samenwerking met Finidi goed. We wisselen elkaar steeds af.”

Bij zijn eerste acties straalde Ronald de Boer meteen veel zelfvertrouwen uit. Wie door de voormalige speler van De Zouaven uit Grootebroek wordt uitgekapt, wordt op het verkeerde been gezet of krijgt pijn aan zijn enkels. De Boer had zijn zenuwen gisteravond als geen ander in bedwang en droeg voor een belangrijk deel bij aan de eerste treffer. Vanaf de achterlijn kopte hij terug op Litmanen die de score opende. Kort voor rust was De Boer zelf doeltreffend door een corner van Overmars, die met het hoofd werd verlengd door Kanu, van dichtbij hoog in het net te schieten. In feite was dat de beslissing.

De carrière van Ronald de Boer verloopt langs grillige paden. Want volgende week zal bondscoach Guus Hiddink hem in de belangrijke EK-kwalificatiewedstrijd ongetwijfeld weer inzetten als diepste spits. De ene, spontane helft van de bijna 25-jarige tweeling glimlacht. Hij draagt een intellectueel brilletje en op zijn wangen vormt zich een beginnende baard. “De spitspositie is de mooiste plek. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat ik daar uitstekend kan spelen. Zeker als ik me goed concentreer. Ik begon vroeger nog weleens nonchalant aan de wedstrijd. Tegenwoordig zoek ik in de kleedkamer tijd voor mezelf. In alle rust probeer ik dan naar het duel toe leven.”

Niet ver van Ronald de Boer staat een andere uitblinker van gisteravond tekst en uitleg te geven. Het is Jari Litmanen, de eerste Fin die op 24 mei een Europa-Cupfinale zal spelen. Twee landgenoten van de Scandinaviër volgden ooit de eindstrijd vanaf de bank: Petri Tiainen van Ajax in '87 (Europa Cup II) en Jari Rantanen bij IFK Göteborg in 1982 in de UEFA-Cupfinale. Litmanen scoorde gisteravond de openingstreffer, maakte een slim overstapje bij de tweede treffer van Finidi en nam ook het vierde doelpunt voor zijn rekening. De parallel tussen hem en Ronald de Boer is snel gelegd. Beide besloten vorig jaar hun toekomst voorlopig bij Ajax uit te stippelen. Litmanen kon afgelopen zomer al naar de Serie A. Hij heeft het bewust niet gedaan. “Deze groep kan zeker nog twee of drie jaar doorgroeien. De meeste spelers zijn begin twintig. Kanu en Kluivert nog maar achttien. Kluivert is een echte scorende spits. Kanu doet wonderlijke dingen met de bal die hij zelf niet kan verklaren. Hij voetbalt als een ervaren aanvaller. Intuïtief. En dan is ook eventueel Ronald de Boer er nog voor de spits die anderen laat scoren. Wat een luxe. Toen ik bij Ajax kwam, wist ik dat je vroeger of later een keer in een Europa-Cupfinale zou spelen. Daar staat deze club om bekend. En wanneer dat de komende vijf jaren nog vaker voorkomt, waarom zou ik dan naar Italië of Spanje gaan?” Als een van de weinige Ajacieden meldde Litmanen zich vannacht niet tussen de feestende ploeggenoten op het Leidseplein. Thuis wachtten immers zijn vader en zijn peetoom die speciaal voor deze wedstrijd waren overgekomen uit Finland.