Niet iedereen reageert spontaan

Dit voorjaar doen duizenden jongeren weer toelatingsexamen voor een van de kunstopleidingen in Nederland. Wat willen ze als professioneel kunstenaar? Wie denken ze te worden? Een serie kleine portretten.

naam: Jordi Hulshof

leeftijd: 16 jaar

toelatingsexamen: vakopleiding Nationale Balletacademie A'dam

uitslag: aangenomen

“Normaal begin je op je tiende op de academie, maar ik was twaalf. Ik danste op een amateurschool. Toen mocht ik auditie doen. Ik wist niet eens wat dat was, weet je. Maar ik werd aangenomen, je hebt een hoop in te halen maar we zien wel wat in je, zeiden ze.

Niet iedereen reageerde spontaan in mijn dorp. Natuurlijk werd ik voor mietje uitgemaakt. In het begin vind je dat heel erg, maar nu denk ik: wacht maar tot ik beroemd ben.

Straks ben ik klaar met de HAVO. Alleen nog maar dansen, daar kijk ik wel naar uit. Acteren vind ik ook heel leuk, ik ga meedoen aan een film. Me inleven in een rol, daar kom ik met dansen nog niet echt aan toe. Als ik een meisje in balans moet houden en sta te trillen op mijn poten vind ik het moeilijk om te denken: ik ben een prins en jij een prinses. Maar uiteindelijk gaat het naast techniek ook om uitstraling. Mensen komen niet alleen om je te zien zweten en springen.

Het is wel raar hoor, je beult je helemaal af. Maar soms dans ik mee met Het Nationale Ballet en dan zie je weer waarvoor je het doet. Die spanning, het sfeertje van zo'n voorstelling, dat is zo apart! Het lijkt me heerlijk om echt bij een gezelschap te horen.

De toekomst. Als ik daar aan denk zie ik één brok onzekerheid. Er is zoveel concurrentie weet je. Er kan zo veel mis gaan. Ik denk dat je die onzekerheid - ben ik goed genoeg? - pas kwijt raakt als je stopt.''