Sociale consensus

In de rust van de wedstrijd tussen Ajax Amsterdam en Bayern München vanavond krijgt het publiek op de tribune een pauzenummer voorgeschoteld dat zijn weerga niet kent. Vroeger, toen voetbal nog een volkssport was, stonden er in de rust majorettes op het veld. Daarna, toen voetbal aan zijn sociale mobiliteit begon, kregen we Jan Rietman (van Long Tall Ernie & The Shakers) of André Hazes. Vlak voor de afronding van dit proces van opwaartse mobiliteit werden het René Froger en Herman van Veen. Maar nu is voetbal toch echt definitief veroverd door de middenklasse. Voetbal is deel geworden van de sociale consensus. Want in het Olympisch Stadion zal niet gezongen worden maar gewalst. Onder leiding uiteraard van violist/dirigent André Rieu.

Maar niet te vroeg gejuicht. Het optreden van Rieu roept bij voorbaat namelijk al één wezenlijke vraag op. Zijn de kids van de F-side ook gevoelig voor een hedendaagse Doppelmonarchie? Zullen zij zich vanavond dus net zo rustig houden als de marathon-tribune? Mocht dat laatste inderdaad blijken, dan weet de burgerij dat de onderklasse zich veel eenvoudiger laat integreren dan tot nu toe voor mogelijk is gehouden. Zo niet, dan wordt Michael van Praag toch geen burgemeester van Amsterdam.