Coach Den Helder viert titel met emmer bier

DEN HELDER, 19 APRIL. De basketballers sleepten hun coach weg uit de perskamer. Grote handen onderbraken het telefoongesprek dat Meindert van Veen voerde met een radioprogramma. De coach moest 'douchen' in de borrelkamer van de sponsors. Met een emmer bier.

De druipende Van Veen, borst ontbloot, bleef stralen na het kampioenschap van Mustang Jeans Den Helder. Zijn ploeg won gisteravond de vijfde wedstrijd, na verlenging, met 88-85 van Goba uit Gorinchem en de finalereeks met 4-1.

Het was de vijfde landstitel voor Den Helder. Maar de vorige vier waren van de bijna legendarische coach Ton Boot. Deze was van Van Veen, een clubman in hart en nieren die aan het begin van dit seizoen door een aantal bestuursleden ontslagen dreigde te worden.

In een bomvolle sporthal, met 2.000 man op 1.400 stoeltjes, was het feest al begonnen vóór de wedstrijd. Goba was aan het begin van het seizoen de grote favoriet door het geld van sponsor Den Braven. Maar in de play-offs bleek Den Helder over een fraai uitgebalanceerde selectie te beschikken. Met onder meer de 29-jarige Cees van Rootselaar, geboren en getogen 'jutter', als spelverdeler, Rolf Franke als ervaren aanjager en zware man Milko Lieverts als scherpe rots in de branding. Bij Goba was steeds slechts één van de topppers in vorm, nooit het hele team.

Gisteravond leek Den Helder soepeltjes het kampioenschap binnen te halen. Alleen schutter Okke te Velde (7 op 8 raak) hield Goba in de wedstrijd. Met nog vijftien minuten speeltijd leidde Den Helder met zestien punten. Toen begon het haasten: de 'vlugge' schotjes, de missers, het balverlies.

Met minder dan een minuut te spelen, was de voorsprong geslonken tot één punt. Van Rootselaar schoot. De bal stuitte van de ring. Lieverts, eeuwig zwevend, plukte de bal uit de lucht en ramde hem door de ring: 75-72. Met een paar seconden op de klok werd Marco de Waard, de andere schutter van Goba, vrijgespeeld. Tergend traag draaide zijn drie-punter door de basket. Gelijk. Een verlenging. Wederom rommelig, maar spannend. En uiteindelijk een minimale zege van 88-85. “We hebben alles laten zien wat basketbal zo mooi maakt”, concludeerde Van Veen na de polonaise van het team over de tribunes. “Mooie acties en gestuntel.”

De toekomst van Den Helder - de nieuwe hoofdsponsor beloonde het team gisteren met twee weken vakantie op Bonaire - ziet er zonnig uit. Zoals de hele basketbalwereld uitziet naar het volgend seizoen. Dan zal de televisie de kijker overvoeren met sport. En van de kleine sporten is basketbal het populairst en verreweg het meest televisie-geniek.

Van Veen speelde vijftien jaar geleden nog twee seizoenen eredivisie voor Den Helder. Hij werd vijf keer landskampioen als coach van het damesteam. Maar het is nog niet zeker dat hij mag blijven coachen. Hij praat binnenkort met het bestuur over zijn eigen contract.

Den Helder heeft de ambitie de Europese top te halen. De club wil meedoen met Spaanse en Griekse clubs die zich hele dure Amerikaanse gastspelers kunnen veroorloven. “Ik wil deze combinatie bij elkaar houden”, vertelde Van Veen. “Een Europees topteam maak je niet in één jaar. De club moet geleidelijk groeien en bijvoorbeeld een deel van het geld gebruiken voor de jeugdopleiding. Dit team is jong en kan nog veel beter. Onze Amerikanen zijn misschien te licht voor Europa. Maar duurdere jongens spelen niet automatisch beter. Ze moeten ook in het team passen, sociaal goed liggen.”

Hij geeft een voorbeeld uit de voorbereiding. In Israel moest het team drie uur op een bus wachten. Niemand maakte problemen. Amerikaanse toppers, wist Van Veen, zouden moord en doodslag hebben geschreeuwd. De coach wil ook met de Nederlanders verder. Dat zal nog een probleem worden. Franke en center Erwin Hageman staan in de belangstelling bij Den Bosch, waar CD-I (Philips) de nieuwe sponsor wordt.

En Van Veen wil graag zelf blijven. “Ik hoor hier. Ik heb het gevoel dat ik aan het begin sta van iets heel moois.” In de kop van Noord-Holland koesteren ze hun basketbalteam. Daar is Van Rootselaar de volksheld, is de coach een groot man. “Als je in de hal na een wedstrijd een klein jongetje een hand geeft”, vertelde Van Veen, “dan hoor je later van zijn ouders dat dat jongetje daar nog dagen over praatte.”