Tevreden reacties in bouw na langste arbeidsconflict

ROTTERDAM, 18 APRIL. Bouwvakker A. van Zitteren (33) loopt met een kruiwagen over de bouwplaats van de Kop van Zuid in Rotterdam. Zijn werk-kloffie heeft hij weer uit de kast gerukt: een groene overall met een paar stevige schoenen eronder en een helm op zijn kop. De rode body warmers van de vakbondslieden zijn niet langer te zien op de bouwplaats. Van Zitteren heeft zijn eigen blauwe body warmer aan. De staking zit er na vijf weken op.

Drie weken heeft hij gestaakt. Van Zitteren werkt al weer een uur of twee aan Manhattan aan de Maas. Om zeven uur vanmorgen begon hij. Hij is blij dat hij weer aan de slag kan. “Thuis zitten is ook niet alles”, zegt Van Zitteren.

De achterstand die het grote bouwproject in Rotterdam heeft opgelopen is volgens hem moeilijk in te halen. Een paar uurtjes overwerken ligt daarom voor velen mogelijk in het vooruitzicht. Dat beseft ook Van Zitteren. “De kans bestaat dat je lange dagen moet maken. Maar dat kon je ook verwachten. Een echt probleem is het voor mij niet.” Over de nieuwe CAO is hij tevreden. “Ik kan mij er wel in vinden.”

Op de plek waar vandaag precies vijf weken geleden een deel van de Kop van Zuid plat ging, loopt ook J. Huizing (21) uit Rotterdam. Op de achtergrond staat hemelshoog De Zwaan - Rotterdams nieuwste aanwinst. Huizing is een zeldzame verschijning op de gigantische bouwput. Zij werkt als timmervrouw tussen alleen maar mannen. Vanaf de eerste dag heeft zij meegestaakt.

Ook bij haar heerst tevredenheid over het einde van de staking. Op teletekst las zij gisteren dat ze weer moest beginnen. “Het duurde te lang. Het begon een beetje langdradig te worden. Van gekkigheid weet je niet meer wat je moet gaan doen. Iedereen in mijn vriendenkring werkte, behalve ik”, aldus Huizing. Het einde van de staking stemt haar dubbel tevreden. De duur van de staking heeft een behoorlijk effect gehad op haar portemonnee. Zij heeft er dingen voor moeten laten schieten. “Wat minder stappen”, geeft zij als voorbeeld.

Haar collega-timmerman C. van der Linden (40) spreekt van een goede CAO. “Het ziet er goed uit. Ik ben aardig tevreden.” De stemming bij binnenkomst, vanmorgen om zeven uur, zat er goed in. Van der Linden spreekt van een “lollige stemming”. “Je ziet je collega's weer en dat is natuurlijk wel leuk. De meesten vonden het okay om weer te werken.”

De niet-stakers worden volgens Van der Linden gepest. “Zij profiteren ook mee van de CAO. Ze worden uitgescholden voor weigeraar.” De 39-jarige D. IJselenedoorn zit in zijn eentje op een bankje in de bouwkeet zijn 'bammetjes' op te eten. De rest zit in groepjes aan tafel. Aan de staking heeft hij niet meegedaan. Hij zegt van pesterijtjes niet veel te merken. “Ze zeggen tot nu toe niets. Dat kan natuurlijk nog komen, want het is nog vroeg. Als ze wel iets zeggen, dan vind ik dat kortzichtig”, aldus IJselenedoorn. Hij zegt zich wel “lullig te voelen” omdat hij niet heeft meegestaakt. “Ik zat toch in een tweestrijd. Maar ja, op het moment dat ik wegrijd, stapt er binnen tien minuten een ander op mijn shovel”, beweert de Rotterdammer.

Toch is hij blij dat zijn collega's weer terug zijn. Tijdens de staking namen de uitvoerders het werk over van de 'gewone' mannen. “Je loopt vijf weken met die uitvoerders om je heen. Dat is toch ander volk. Wij nemen doorgaans nog wel eens een time out om een shaggie te roken. Die uitvoerders gingen maar door.”