LIEF EN LEED

Bert is de nuchterheid zelve. Dat moet ook wel als marathonloper. Hij loopt zijn eigen koers, bepaalt zijn eigen tempo. En laat zich niet gek maken door anderen die er na de start zoef, meteen als een speer vandoor gaan. Dat zou ik bijvoorbeeld doen. Daarom zou ik ook beslist geen goede marathonloper zijn.

Ik merk niet eens dat hij zondag in Rotterdam moet lopen. Zegt-ie niks over. Nog anderhalve week, zei ik woensdag. 'Het is dat je het zegt', antwoordde Bert. Ik ben veel enthousiaster, ben er eigenlijk veel meer mee bezig dan hij, zo van: was 't maar alvast zondag. Na de finish ook. Als hij 2.09 loopt, ben ik hartstikke blij. Bij 2.12 denk ik: Hé jammer, zonde van die voorbereiding. Hij niet. 'Volgende keer beter', zegt-ie dan. Zo weet ik bijna zeker dat Bert niet eens stilstaat bij de limiet voor de Spelen van volgend jaar.

Trainingsstages of wedstrijden? Ik ga altijd mee en combineer het met cursussen en een deeltijdbaan in het onderwijs. Of ik wel eens een stukje meeloop? Nee joh! Op de fiets d'r naast. Om hem drinken aan te reiken. Dan nog moet ik doortrappen met een gemiddelde van achttien kilometer per uur.

In de aanloop naar zo'n marathon komt er veel op je af. Donderdag kwamen we terug van een trainingsstage op de Canarische Eilanden. Stond het hele antwoordapparaat vol. Ik neem hem het een en ander uit handen. Na een marathon neemt het normale leven weer een beetje z'n gangetje. En ach, zo ingrijpend is het nou ook allemaal niet. Bert loopt twee marathons per jaar. Aan de andere kant: een week voor een wedstrijd, kunnen we natuurlijk niet de hele dag in een dierentuin rondslenteren.

Ik relativeer. Toevallig kan Bert aardig hardlopen en daarom staat hij in de belangstelling. Maar waarom eigenlijk? De bakker op de hoek bakt hele aardige broodjes en daar lees je nooit wat over. Weet je, jullie journalisten moeten eens wat originelere vragen bedenken. Het is altijd hetzelfde. Over wanneer hij begon met lopen, dat Bert in '91 als 'haas' in Rotterdam begon maar de marathon toch uitliep, die derde plaats op de WK in Stuttgart. Dat weten we toch zo langzamerhand wel. 't Zelfde geldt voor die eeuwige vraag wat zijn verwachtingen zijn. Ja, wat denk je? Zo snel mogelijk lopen. Dat is toch duidelijk. Of niet soms?