Geen keien

Poëziekrant, 19de jrg nr.1. 53 blz. ƒ 13. Hoornstraat 11, 9000 Gent

Willy Tibergiens stilletjes zo goed - zij het wat braaf - geworden Poëziekrant bestaat bijna twintig jaar. Dit tweemaandelijkse tijdschrift voor Nederlandstalige poëzie en buitenlandse poëzie in Nederlandse vertaling verschijnt vanuit het Poëziecentrum in Gent. In het nieuwe nummer staan interviews met Hugo Brems, Erik Heyman en Anna Enquist. Volgens Brems, literatuurdocent, criticus en samensteller van de bloemlezing Dichters van deze tijd (25ste druk), is er op dit moment sprake van een opleving van de poëzie, en is het niveau ervan 'zonder twijfel' gestegen. Brems spreekt een voorkeur uit voor hermetische poëzie ('Maar: gedichten die als een kei in zichzelf zijn gesloten zijn zelden interessant'). Enquist voelt er weinig voor zich druk te maken over het klassieke onderscheid tussen anekdotische en hermetisch-intellectualistische poëzie - “Voor mij mogen gevoelens in het gedicht meespelen. Poëzie is een soort zuster van de muziek, en muziek zit vol gevoelens.” Ze had heel graag gezien dat een operarecensent haar wisselend ontvangen debuutroman Het meesterstuk besproken had.

Kernfysicus en dichter Erik Heyman heeft het hoofdzakelijk over de verhouding tussen biografie en dichtkunst. “Ik verlies niet als ik schrijf over verlies. Dat zou alleen maar slechte gedichten opleveren.”

De rest van de Poëziekrant bestaat uit besprekingen van dichtbundels, wat het blad tot een vooral nuttige leeswijzer maakt.