Schoolmeisjes

Er was eens een lerares die - net zoals Beatrijs Ritsema in NRC Handelsblad van 5 april - 'hele zwikken' onderzoeken had gelezen met 'akelige resultaten' waaruit blijkt dat jongens meer verbale en nonverbale aandacht krijgen en nemen in de klas dan meisjes. In tegenstelling tot Ritsema 'geloofde' zij deze onderzoeken wel, ondanks de 'absurde gedachte erachter dat grote aantallen leraren onbewust de seksen met twee maten meten'. Deze lerares besloot dit op een dag te corrigeren door meer verbale aandacht te besteden aan de meisjes. Na afloop van die les was iedereen - lerares, meisjes en jongens - ervan overtuigd dat er nu te veel aandacht aan de meisjes was besteed. Gelukkig was daar de wetenschap die een cassetterecorder neer had gezet om deze disproportie eens empirisch vast te stellen. Na analyse bleek echter dat nog steeds tweederde deel van de verbale interactie met de jongens was geweest, terwijl ieders intuïtie het omgekeerde vertelde.

Ik stel mij voor dat Ritsema een van die meisjes was in die klas. Zij baseert immers haar 'ongeloof' in al die onderzoeksresultaten op haar eigen schoolherinneringen: 'Meisjes worden niet achtergesteld bij jongens, het is eerder andersom'. Zij was er waarschijnlijk niet bij toen de daadwerkelijke feiten werden verteld. En als zij er bij was geweest dan had zij het niet geloofd. Of beter: zij wil het niet geloven en beschrijft liever een nieuwe klas in een nieuwe maatschappij met feminiene waarden waar machojongetjes naar de periferie worden verdreven. Voor Beatrijs Ritsema hoef ik hier niet de deugdelijke (maar, toegegeven, akelige) onderzoeksresultaten te reproduceren waaruit blijkt dat jongens en jongensactiviteiten nog steeds de norm zijn in de klas. Zij zal ze toch niet willen geloven. Voor mensen die abusievelijk haar stukje in hun knipselmap 'Veranderingen in Samenleving' hebben gedaan, is deze brief wel bedoeld.

Inmiddels kijk ik met angst en beven uit naar de statistische significantie van mijn onderzoek naar seksespecifieke spreekstijlen van vijftienjarigen: laat het alsjeblieft niet akelig zijn!