Kleine oorzaken

Ter bewaking van het budget bewaar ik mijn sigarengeld in een speciaal portemonneetje, een zacht lederen buideltje, in feite een damesportemonneetje, in ieder geval een portemonneetje dat je niet in je achterzak stopt. Dus stop ik het in mijn rechterbroekzak.

Daarna loop ik nog wat heen en weer door het huis. Uiteindelijk doe ik de hond aan de riem. Ik stap naar buiten, trek de deur achter me dicht en besef op hetzelfde moment dat ik de sleutel niet bij me heb. Dat komt door dat speciale portemonneetje. Het veroorzaakt, in mijn broekzak, op het bovenbeen precies dezelfde druk als een sleutelbos.

Wat nu.

Achterdeur op slot, voordeur dicht, buren niet thuis.

Bij gebrek aan sleutels zal ik het plan om de auto te nemen en eerst even langs de Hollandse Kade te rijden, moeten laten varen. Ik besluit dan maar naar de stad te lopen. Na het aanschaffen van de nodige sigaren, zestig voor twintig dagen, kan ik dan langs De Groot & Stallen gaan, waar Iris werkt.

Zo gezegd zo gedaan.

Iris heeft het druk. Ik zeg dat ik alleen maar haar sleutels kom halen. Zij zegt dat ik gerust een kopje koffie kan krijgen en verdwijnt in het keukentje.

Ik ga ergens zitten. Ik slaak een zucht. Ik kijk naar buiten en probeer de gebeurtenissen in mijn hoofd te ordenen.

Typisch een geval van kleine oorzaken met kleine gevolgen.