Onherstelbaar

Onbetrouwbaar als de neten zijn ze alleen bij de schaatsbond, niet in het voetbal. Dat heeft die rechter in Amsterdam goed gezien. Met name bondsvoorzitter David Meijer is een hilarische depri die oogt als een koekoeksklok, maar geef hem een achteraf-zaaltje en er vloeit bloed. Voor schaatscoach Wopke de Vegt zou ik mijn hand ook niet in het vuur durven steken. Maar die heeft nog zijn voornaam mee. Bij Wopke denk je aan een bromvlieg, niet aan huilende wolven. Wopke: het klinkt als hasj en voor de gelovigen onder ons als Maria Magdalena.

Met de veroordeling van Marga van Praag is de natie recht gedaan. Er zijn grenzen aan de vrijheid van meningsuiting. Een vergaderinkje van de Koerden kan nog net, maar waar gaat het naar toe als de intellectuele middenstanders Joop van Zijl, Herman Siezen en Marga van Praag nu ook al hun stukjes en opinie de wereld in mogen pruttelen? De NOS is niet het natuurlijk huis waar je de uiteinden van de menselijke geest kunt ontmoeten. Daar moet de opwinding van het volk heersen. Of de ritmiek van agenda's, bedacht door de vrijgestelde klasse. Pia Dijkstra, met een scherp gevoel voor droefheid, als het fluwelen trait d'union van rampen, herdenkingen en wenende Madonna's: prima - over lot en noodlot van voetballers, kampioenen en andere koningen moet ze haar mond houden.

De natie is gelukkig, nu Willem en Marianna nog. Cruciaal voor het geteisterde echtpaar is de vraag: koop je voor 2.875 gulden eerherstel? Het bedrag is, eerlijk gezegd, aan de lage kant. Voor een halve brommer staat een mens als Van Hanegem niet te schreien. De huilbui van een coryfee als Wiegel was polderverdriet, opgesloten binnen de grenzen van deze moerasdelta. De tranen van Van Hanegem zijn inmiddels de hele wereld over gegaan. Ook in Oezbekistan weten ze nu dat de coach van Feyenoord zo onbetrouwbaar als de neten is en dat hij na deze ontmaskering veel verdriet heeft. De immateriële schade houdt in dit geval niet op bij Wuustwezel - dat had het grachtengordelrechtertje moeten weten.

Ik vrees dat Willem van Hanegem ook na de uitspraak van de rechtbank achter blijft als een mozaïek van scherven. Het beeld van de geharnaste coach die kritiek en verlies veracht tot in de dood is weg. Wie zich door een kleuterleidster omver laat sneren heeft zijn jeugd losgelaten en is toegetreden tot de burgerlijke staat van gracieuze eenzaamheid. Ga dan maar met de armen in de heupen voor Van Gobbel staan. Die lacht zich een kriek bij elke vloek. Voetballers bootsen als beschavingspoppen alles van de grote mensen na maar als hun coach een kwetsbare ziel blijkt te zijn wordt de hyeana in hen wakker. Daar ligt nu voor Van Hanegem het deficit dat door een nieuwslezeresje werd aangericht en door de rechter niet is weggenomen. Het zal hem in lengte van jaren blijven achtervolgen. Ook daarom is dat smartegeld van 2.875 gulden veel te laag.

Na de karaktermoord zal Willem nooit meer de canon zijn van norse onverschilligheid - zijn waarmerk. Tot voor de woeste eisprong van Van Praag kwam je bij deze coach in alles wat hij deed, zei en verzweeg de zondeval tegen. Dat was zijn schoonheid, die charme is weg. Ik zie het voor Van Hanegem slecht eindigen. Nog een keer verenigd worden met de hockeybal Jorritsma voor een foto in De Telegraaf, die leegte. En dan samen gratis drinken in de trendy-cafés van Amsterdam en Rotterdam, somberend van herinnering naar herinnering.

De aankondiging dat hij het door de rechtbank toegewezen bedrag als gift zou schenken aan de Stichting Doof-Blinden in Bilthoven was ook al zo'n miskleun. Royale gebaren van bekende Nederlanders voor een goed doel wijzen op gewetensnood en verdienen de grootste achterdocht. Echte charitas voltrekt zich in stilte, ver van de televisielampjes, Teletekst en ANP. Zingen voor Ruanda op RTL, ik ken er die voor minder te kokhalzen staan.

Mijn warmte hebben ze, de lammen, de blinden en de kreupelen en juist daarom gun ik ze die cheque van Van Hanegem niet. Voor 2.875 gulden val je de gehandicapte medemens niet lastig. Dat is een bedrag om met Marianna en de kinderen naar de Chinees te gaan. Lekker heet eten tot je er tranen van in de ogen krijgt. Dat lucht op. En nog een voordeel: Chinezen zijn zo beschaafd dat ze dat sambalverdriet niet eens willen zien.