Moby zingt zich woest in het zweet

Concert: Moby. Gehoord: 12/4 Paradiso, Amsterdam.

Aan het eind van het optreden klimt Moby op een box. Terwijl de voorgeprogrammeerde apparatuur blikkerig zijn naam scandeert, staat hij met de armen gespreid als een ontgoochelde Icarus. Moby, de Amerikaanse house-producer, is overwinnaar en verliezer tegelijk. Zijn triomfantelijke levensgevoel spreekt uit de muziek die dendert en raast als te vroeg ontploffend vuurwerk, zijn deemoed blijkt uit de titels en teksten. Everything Is Wrong heet bijvoorbeeld zijn pas verschenen nieuwe cd, en de toelichting in het cd-boekje maakt duidelijk dat hij het meent.

Moby brak in 1991 door met het nummer Go, het bezwerende house-nummer met een sample uit de soundtrack van Twin Peaks. Inmiddels is zijn muzikale aanpak extremer geworden. Als Newyorker lijkt hij beïnvloed door de snelle, opgefokte stijl van de Europese dansmuziek. Maar Moby zoekt uitersten; zo hard als sommige nummers zijn, zo etherisch zijn juist weer andere. Into The Blue, live en op de cd gezongen door zangeres Mimi Goese, heeft een religieuze gedragenheid, terwijl All I Want Is To Be Loved met monotoon hakkerige punkgitaren wordt aangekleed.

Live laat Moby zich flankeren door Mimi Goese en een percussioniste. Goese zingt wel werkelijk, maar haar keyboards zijn niet aangesloten op de apparatuur; ongeveer zoals Eno ten tijde van Roxy Music. Moby zelf speelt af en toe gitaar, slaat op grote electronische percussie-pats en bespeelt tussendoor nog een keyboard. Dat de muziek grotendeels is voorgeprogrammeerd, zelfs de soulvolle disco-diva die steeds beweert 'I am feeling so real', is niet storend, want Moby weet het zalig nietsdoen te verpakken als een drukke bezigheid. Hij zingt zich met enkele woorden in het zweet en maakt veel woeste gebaren.

In het half gevulde Paradiso van woensdag maakte het de aanwezigen niet uit wie wel of niet op de apparatuur was aangesloten. Ergens tussen middernacht en het ochtendgloren danste men met overgave, aangevoerd door Moby, met zijn uiterlijk van Oskar uit Die Blechtrommel - schuimend over het podium als een voetzoeker.