Duitsers hebben gevoel voor humor: weg vooroordeel

HILVERSUM, 12 APRIL. “En dan nu de grote hamvraag: hebben Duitsers humor?” De Nederlandse televisiepresentator zoekt het antwoord onder het goedlachse publiek van cabaretier Rüdiger Hoffmann. Na klar hebben Duitsers humor. Zo moet vooroordeel na vooroordeel - in telkens drie, vier, vijf minuten - het onderlinge begrip tussen Nederlanders en Duitsers worden opgevijzeld. Daar zijn de vier afleveringen van NLD-TV tenminste wel voor bedoeld.

In Hilversum werd gisteren een voorproefje vertoond van het jongerenprogramma NLD-TV, dat als co-produktie van Veronica en Deutsche Welle de goede bedoelingen permanent in zich draagt. Het wordt op vier dinsdagmiddagen uitgezonden, in de weken rond 5 mei. In Duitsland zal ook de ARD het programma uitzenden. Deutsche Welle, de pendant van de Wereldomroep, zendt uit voor de Duitsers die in het buitenland verblijven.

Het idee ontstond toen Veronica's tv-directeur Joop Daalmeijer zijn collega van Deutsche Welle sprak over het rapport 'Bekend en Onbemind'. In 1992 had het Haagse instituut Clingendael Nederlandse jongeren tussen de 15 en 19 jaar hun mening over Duitsers gevraagd. Uitkomst: de helft van de Nederlandse jongeren zag Duitsland als een agressief land, meer dan de helft dacht ronduit negatief over het land en het Nederlandse rapportcijfer voor Duitsland was een 3,9 - het laagste van de Europese klas.

Dit rapport en, eerder, de briefkaartenactie 'Ik ben woedend' - uit heilige verontwaardiging over de racistisch gemotiveerde brandstichting in Solingen - zijn hard aangekomen in Duitsland. Vandaar dat Deutsche Welle wel iets in het plan zag. De Duitse ambassadeur in Nederland had eerder vergeefs geprobeerd enkele omroepen voor een dergelijk idee te winnen.

In twee talen, ondertiteld, en gepresenteerd door een Duitse en een Nederlander, geeft NLD-TV in een razend tempo (de maximum-tijd voor een onderwerp is vijf minuten) en ondersteund door ronkende muzieksnippers (het is en blijft een jongerenprogramma) een beeld van jong Duitsland en jong Nederland. De Nederlandse kunstenaar Yeroen, die in Duitsland 'vreselijk veel geld' verdient, somt de Nederlandse vooroordelen even op: natuurlijk dacht hij ook dat Duitsers dikke mannen zijn met een grote auto, een snel, blond wijf, veel te mager voor hem, die een kuil graven en veel bier, liefst een vat, drinken. En natuurlijk klopt het niet als je Duitsers in het echt ontmoet.

De Duitse filmers keken hier, de Nederlanders daar. Ze filmden wederzijds items over zanger Marco Borsato, voetballer Youri Mulder, Molukkers, Turken in Kreuzberg, krakers, xtc-tests. Die moeten de twee landen vooral 'nieuwsgierig' naar elkaar maken, hoopte Gerhard Almer van de Duiste ambassade na afloop van de vertoning.

Als één ding is gebleken uit de co-produktie, zo vertelden de makers gisteren, dan is het dat Nederlanders veel meer moeite hebben met Duitsland dan andersom. “Ik heb me nog nooit zo Duits gevoeld als die weken in Nederland”, verzuchtte eindredactrice Suzanne Lenz. Zes keer is haar auto hier opengebroken. De Nederlandse ploeg heeft in Duitsland niets akeligs meegemaakt. In Berlijn moesten de geïnterviewden heel hard denken als hen iets over Nederland werd gevraagd. En in het Roer-gebied leverden de vragen louter vriendelijke antwoorden op. Duitse jongeren daar vinden Nederlanders erg aardig. Alleen zouden ze moeten ophouden, zo noteerden de Veronica-filmers, Duitse 19-jarigen als 'eigenlijk nazi's' te beschouwen.