Nelly 42

Boelhuis bij een boer op Breeveld. Van een geboortekrik tot de Fendt Farmer 305 Turbomatik - alles moest weg. Honderden mensen komen daar op af en natuurlijk namen die allemaal een kijkje in de stal. Zeventig blaarkoppen met een fikse scheut Amerikaans bloed. De koeien waren er zichtbaar ongelukkig onder. Men had ze aangebonden in de boxen, waar ze gewend waren vrij rond te lopen. Ze waren die ochtend niet gemolken en de verzorging met voer en water kwam niet in de búúrt van hun behoeften. Steeds moesten ze overeind om zich te laten betasten door potentiële kopers. En al dat loeien hielp hun niets.

Mijn medeleven ging vooral uit naar Nelly 42, een rooie vaars. Ze kon elk moment afkalven en bracht dan ook de hoogste prijs op, 2650 gulden. Het leek me nogal treurig om onder dergelijke omstandigheden de signalen van een eerste geboorte te krijgen. Zodra de veiling gedaan was, drie uur in de middag, begon het grote opruimen. Koe na koe naar de veewagen - tegen het avondeten is zo'n boerderij helemaal leeg. Ik zag dat Nelly, kennelijk nog niet aan de beurt, er met haar ongemakkelijke lijf bijna een kwartier over deed om te gaan liggen. Toen kon ik haar een armvol hooi toeschuiven. Ze begon te vreten en leek op slag volmaakt tevreden.

Dat vreten! Dat heeft toch iets vrijwilligs. Er staat tenminste niemand met een zweep bij. Of er moet een zweep verborgen zitten in ons fokprogramma voor die dieren.