Tiong Ang

Galerie Lumen Travo, Lijnbaansgracht 315 Amsterdam. T/m 3 mei. Di t/m za 13-18u. Prijzen 2200 tot 12.000 gulden.

Een ruisend televisiescherm vormt het middelpunt van de expositie van Tiong Ang in galerie Lumen Travo. Het kleinbeeld-toestel is omsloten door een zwarte voile, als was het een sluier die een heilig voorwerp afschermt. Het sneeuwende schermpje symboliseert volgens Ang de som van alle denkbare beelden. Alle voorstellingen die hij in zijn schilderijen gebruikt, zijn dan ook afkomstig uit de massamedia. De blote rug van een vrouw is een krantefoto van Romy Schneider die badend in zee door paparazzi werd verrast. Het thema van de verminking, in dit geval van de privacy (door Ang gesymboliseerd door vreemd geproportioneerde, 'ongelukkige' benen aan de romp te schilderen), stelt hij ook in de vorm van zijn doeken aan de orde. Vaak schildert Ang zijn voorstellingen op een frame dat in het midden een knik vertoont, als was het een opengeslagen boek. De schilder noemt dit de 'fysieke verminking' van het beeldoppervlak, en voelt zich daarin verwant met bijvoorbeeld Lucio Fontana, die zijn doeken doorboorde. De schilderijen van Ang zijn letterlijk van doek: het frame wordt overtrokken met voile, waardoor de beelden wazig worden als op een soft focus-foto. Nieuw zijn de 'parasieten' die Ang soms naast de grotere doeken ophangt; deze kleine werkjes zijn abstract en zou je als een soort nabeeld van hun figuratieve grote broers kunnen bekijken.

De meeste indruk maken die werken die de omfloerstheid en pregnantie van herinneringsbeelden benaderen. Bijvoorbeeld het geschilderde porseleinen gezicht van een Chinese pop, of de vrouw met jaren twintig bebop-haar die met de rug naar ons toe staat. Dit laatste doek is een sleutelstuk binnen Angs oeuvre: hoewel haar rug bloot is en binnen handbereik lijkt, blijft zij onaanraakbaar achter de gespannen voile. Dat is mooi uitgedrukt in de tastende vingers die op het punt staan om haar huid te beroeren - maar aarzelend tussen voile en huid lijken te blijven zweven.