Price van slag op eerste dag US Masters

ROTTERDAM, 7 APRIL. Voor het eerst sinds drie jaar maakt Nick Price een wat minder goede periode door. Op de dollar-ranglijst van de Amerikaanse Tour komt zijn naam maar net voor bij de beste honderd spelers. Het komt de nummer één van de wereld niet slecht uit. De 38-jarige professional uit Zimbabwe heeft de laatste jaren onafgebroken in de schijnwerpers gestaan en is blij dat de aandacht even is verminderd.

In redelijke afzondering heeft hij zich begin deze week kunnen voorbereiden op de US Masters, het eerste grand-slamtoernooi van het seizoen. Hij heeft vooral op het korte spel geoefend, omdat hij weet dat dat op de baan van de Augusta National Golf Club bepalend is. Na zijn laatste oefenronde zei hij het geheim opnieuw te hebben gevonden. Als hij wint, evenaart hij een record dat al 42 jaar staat. Vorige zomer won Price de laatste twee grand-slamtitels, het Britse Open en het USPGA-kampioenschap. Ben Hogan veroverde in 1953 drie van de vier belangrijkste titels achter elkaar.

Nick Price is een laatbloeier. In de jaren tachtig heeft hij twee keer aan een overwinning in het Britse Open geroken, maar telkens werd hij in de laatste ronde ingehaald, eerst door Tom Watson en daarna door Saveriano Ballesteros. Price had tegen dat hij ongeduldig van aard is. Hij doet alles snel en dat is niet een eigenschap die goed bij golf past. Toch kwam er een ommekeer in zijn carrière.

Al die jaren had hij beta-blockers gebruikt. Nadat hij in 1989 het medicijn had afgezworen, zei hij: “Ik heb ze genomen omdat ik hoge bloeddruk heb. Mijn hele familie lijdt er aan. Ik heb de keuze tussen een hartaanval of een medicijn. Maar ik werd er depressief van en raakte de energie kwijt die je nodig hebt voor golf. Bovendien was ik niet moe genoeg om te kunnen slapen.” Tegenwoordig gebruikt hij Vasotec, een medicijn met minder schadelijke bij-effecten.

Zijn leven werd stabieler toen hij trouwde en vader werd. Price: “Vooral putten is soms een kwestie van leven en dood. Als je een gezin hebt, veranderen je verantwoordelijkheden. Een gezin neemt de druk weg. Daarom heeft Jack Nicklaus zes kinderen.”

Vier jaar geleden ging hij naar coach David Leadbetter, die hij nog kende vanuit zijn jeugdjaren in Zimbabwe. Het probleem van Price was altijd dat hij te weinig kennis van de golfswing had. Hij speelde zeer onregelmatig en veranderde de ene dag zijn grip en de volgende dag zijn houding. De ene dag maakte hij 65, de andere dag 78. Al zijn prestaties tot dan toe waren louter dankzij zijn talent tot stand gekomen. Wat hij deed en hoe de swing werkte, wist hij niet. Vandaar dat hij besloot zijn lot in handen te leggen van zijn oude vriend Leadbetter, die ook Nick Faldo naar de top had gebracht.

Op de oefenbaan van Lake Nona in Florida liet de coach hem dagelijks duizend ballen slaan met één stok. Bij iedere sessie van duizend ballen lag de nadruk op een ander onderdeel van de swing. Price over die periode: “Het is altijd verleidelijk om terug te vallen op je oude gewoonten, maar ik koos voor de discipline om te doen wat me verteld was. Het was een kwestie van volharden, maar eenvoudig was het niet.”

De aanschaf van een nieuwe driver deed de rest. In augustus 1992 viel alles tezamen in het USPGA-kampioenschap. Voor het eerst was Price de mondiale topspelers de baas in een grand-slamtoernooi. Sindsdien is de teller niet meer stil blijven staan en is het saldo van zijn bankrekening naar recordhoogte gestegen. Hij is onbetwist de beste golfer van de jaren tachtig. In de laatste drie jaar heeft hij zeventien grote toernooien gewonnen. Na zijn overwinning van vorige zomer in het Britse Open, ging hij de Australiër Greg Norman voorbij op de wereldranglijst. Maar sindsdien staat zijn eerste plaats onder druk. Mocht Nick Faldo dit weekeinde de Masters winnen en Price buiten de beste twintig eindigen, dan neemt de Brit de koppositie over.

Een slechtere start had Price gisteren niet kunnen bedenken. Hij deed de laatste twee holes in drie slagen boven par voor een totaalscore van 76. Tien slagen achterstand kan zelfs hij waarschijnlijk niet meer goed maken, zeker niet op de manier waarop zijn swing tijdens de eerste ronde functioneerde. Hij had problemen met zijn grip, waardoor de stok in een verkeerde swingboog terecht kwam. Een paar keer raakte hij de grond voor de bal. Als de lange slagen niet goed zijn, dreigt een golfer al gauw het vertrouwen te verliezen en slaat het over op zijn korte spel. Zo kwetsbaar als de golfswing is, zo sterk moet de geest van Price zijn om de vorm niet helemaal kwijt te raken. Hij is nog altijd in bezit van het baanrecord op Augusta (63). Het lijkt erop dat alleen een verbetering van het record Price vandaag in de tweede ronde nog kan helpen.