Europol-verdrag gaat 'op een klucht lijken'

DEN HAAG, 6 APRIL. Minister Dijkstal (binnenlandse zaken) wordt er een beetje moe van. Het oprichtingsverdrag van Europol begint zo langzamerhand op een klucht te lijken, gaf hij gistermiddag toe na afloop van een Europol-debat met de Tweede Kamer.

Het verdrag voor de Europese politie-organisatie moet in juni, tijdens de Franse Euro-top in Cannes, door de lidstaten worden getekend. Maar een tekst is er nog niet, althans officieel niet. Wel circuleert in alle Europese hoofdsteden een 'vertrouwelijk' concept van het verdrag, geschreven in november vorig jaar, dat “eenieder met goede contacten in Brussel kan krijgen”, zoals het Kamerlid De Hoop Scheffer (CDA) het uitdrukte. “Het wordt bij wijze van spreken in de fietsenstalling uitgereikt”, zei D66'er De Graaf, een van de Kamerleden die het stuk kopieerde voor zijn collega's in het parlement.

De ministers Dijkstal en Sorgdrager (justitie) weten van niets. “De regering vindt dat vertrouwelijke stukken vertrouwelijk moeten worden behandeld”, hield Sorgdrager de Kamer voor.

Bovendien zijn er vele concept-teksten van het Europol-verdrag in omloop, “dus je weet nooit over welke versie je het hebt”. Minister Dijkstal: “Elk stuk is voor mij een non-stuk, zolang ik officieel niets van de Franse voorzitter heb gekregen. Ik hoop dat we twee weken voor de top in Cannes een eindtekst hebben, zodat we nog iets aan de Kamer kunnen voorleggen. Maar ik heb niet het idee dat de Fransen er veel aan doen.”

Toch geven de rondslingerende concept-verdragen de richting aan waarin Europol zich beweegt. En dat geeft reden tot zorg, daarover zijn Kamer en kabinet het al lange tijd hartgrondig met elkaar eens. “Over de democratische controle op Europol is nog niets geregeld”, zei De Graaf gisteren nog eens. Ook de pagina's over de bescherming van de privacy van burgers en de rol van het Europese Hof van Justitie vertonen letterlijk nog veel witte plekken.

Het CDA, bij monde van De Hoop Scheffer, opperde de mogelijkheid dat Nederland het Europol-verdrag altijd nog kan blokkeren als het netelige punt van de controle op de organisatie niet naar wens wordt ingevuld. Zover zal het niet komen, liet Sorgdrager doorschemeren. Nederland bevindt zich in een lastige parket omdat het Europol, dat in Den Haag is gevestigd, niet wil kwijtraken.

De Kamer kon de bewindslieden daarom alleen maar op het hart drukken zich in te spannen voor een “goed verdrag”, en Europol niet te laten gebruiken als onderhandelingsobject voor andere Europese afspraken. Maar, zei Dijkstal met gespeelde verontwaardiging, “zo gaat dat niet in Europa... althans, zo gaat dat af en toe niet”.