Hervonden mistroostigheid

Pierrot Lunaire. Regie: Eric de Kuyper c.s. Met: Eric Velthuis, Paul Ruven, Pauline Terreehorst. In: Nederlands Filmmuseum, Amsterdam op 7, 8, 9 april. 20u30.

Niet de droefgeestige clown, maar Schönbergs weerbarstige compositie voor Pierrot Lunaire (1912) inspireerde Eric de Kuyper in 1986 tot het maken van een zogeheten workshopfilm. De oorspronkelijke titel is voor de gelegenheid opgesierd met de cryptische toevoeging 'wiedergefundene Bildfragmente aus einem Lichtspielfilm, den es nicht gab. Oder?' De korte film (35 minuten) is nu pas voor het eerst hier te zien, dank zij de medewerking van het ensemble van het Sweelinck Conservatorium dat de muziek live uitvoert.

Teruggevonden is er niets, wel heruitgevonden. De Kuyper maakte een onsamenhangende, melancholieke beeldenreeks vol expressionistische mistroostigheid en moeizaamheid. In zwart-wit, met veel streperigheid, rafels en vlekken. Naar vorm en inhoud imiteert De Kuyper de tand des tijds. Dat heet kitsch en die is per definitie zonder waarde. Deze versie van Pierrot Lunaire is hooguit een curiosumpje.