Spontane Jezuskerk niet watergebonden

“Ook dit is een gebaar van God. Hij zegt ons: het is tijd om de boot te verlaten. Hoe zouden we daar bitter over kunnen zijn?” Het gesprek met Michiel de Jong en Dick Flores de Leon, beiden evangelisch voorganger in de Solid Rockgemeente, vindt plaats bij de familie Flores de Leon thuis, in een zonnige flat in de Bijlmer. Wat twee jaar lang hun kerkgebouw was, de boot 'Solid Rock' aan steiger 14 achter het Centraal Station, mag van de gemeente Amsterdam niet langer als zodanig worden gebruikt. De boot moet Amsterdam verlaten. Volgens het Binnenwaterbeheer Amsterdam heeft de boot geen recht op een ligplaats, omdat de activiteiten van Solid Rock niet 'watergebonden' zijn. De kerk heeft zich gelaten neergelegd bij de beslissing. “God heeft kennelijk nieuwe plannen met ons.”

De boot is hun in 1992 cadeau gedaan door de Stichting Jeugd met een Opdracht (Youth with a Mission), toen Solid Rock een zelfstandige kerkgenootschap werd. Ook dat gebeurde op “aanraden van de Heer”, zegt De Jong. “Wij kregen duidelijk van God op ons hart gedrukt om een hechte gemeenschap te gaan vormen in de stad Amsterdam.”

Tot die tijd was Solid Rock een onderdeel van de internationale Stichting Jeugd met een Opdracht, die de boot gebruikte voor training, hulpverlening en rock & roll-bijbelstudies. Juist van die belerende rol wilden de voorgangers zich losmaken. Evangelisatie is voor hen nog steeds geen vies woord, maar het verdient niet meer de prioriteit. Bij het kerkgenootschap Solid Rock staat het eenheidsgevoel binnen de groep centraal. “We're not just people with the same mission, but with the same vision”, verduidelijkt Flores de Leon. Hij verontschuldigt zich voor zijn voorkeur voor het Engels, met een zwaar Amerikaans accent. Het is zijn moedertaal en tevens de tweede voertaal binnen de kerk. “Dat is reden dat je samenkomt. Dat je voelt dat God tegen jou hetzelfde zegt als tegen de rest van de groep.”

Op zondagmorgen wonen gewoonlijk zo'n tweehonderd belangstellenden de Worship Service bij, die nu tijdelijk in de Barndesteeg wordt gehouden, midden in de rosse buurt. Geen preek, geen bezwerende vinger, maar drie uur lang zingen, swingen, huilen, lachen, alles wat spontaan is. Van de aanwezigen is een kleine honderd echt “strongly committed to the vision”. Flores: “Dat zijn de mensen op wie je kunt rekenen, die echt toegewijd zijn. Gewoon zeggen: ik ben lid van deze of gene kerk is voor ons niet genoeg. Te vaak hebben de kerken in Nederland zich verscholen achter een mooi gebouw en een lijst met regels en voorschriften. Wat wij willen is een relatie met Jezus, samen de liefde van Jezus delen, in alle vrijheid.”

Zijn collega schenkt de koffiekopjes nog eens vol en presenteert een speculaasje, terwijl Flores uitlegt waar de bindende visie van Solid Rock nu precies uit bestaat. “Wij geloven dat de kracht van de Heilige Geest door de 'gospel' levens van binnenuit kan veranderen. Dat brengt vrede en geluk. Ten tweede hechten wij veel waarde aan relaties. Want Jezus zei: als mensen zien hoe sterk de liefde is, begrijpen ze vanzelf dat ik echt ben. Het laatste deel van de visie is het zien opstaan van nieuwe leiders. Ik ben nu de senior pastor, maar als de kerk alleen door mij voortbestaat, is het fout. Ik ben geen fantastische voorganger, ik ben geen bron van mooie woorden. Ik geloof in mensen, ik moedig ze aan om die weg te bewandelen die God met hen voor heeft.”

Geruchten als ware de boot een pleisterplek voor junks en zwervers wijt Flores aan mensen die zich voornamelijk irriteren aan hun eigen geweten. “Wij zullen een junk de deur niet wijzen. Iedereen is welkom bij onze diensten, het is aan God alleen om een oordeel te vellen. Onze volgelingen gebruiken geen drugs, die hebben dat helemaal niet nodig. Die hebben God.”

De rode ark dobbert doelloos en verlaten aan steiger 14. Op de deur een briefje: 'Come ready to worship God with a shout of joy!!!!'. De boot is te koop; het geld is nodig voor een pied-à-terre. Flores: “Wij vertrouwen erop dat God een deur voor ons zal openen.”