Zachte hand van Versleijen geeft Dordrecht vertrouwen

DEVENTER, 3 APRIL. Jan Versleijen leek een maand geleden zijn reputatie onnodig in de waagschaal te stellen door in te gaan op het verzoek van Dordrecht '90 om aan de Krommedijk het seizoen af te maken als opvolger van de ontslagen Nico van Zoghel. Zelf moest hij nog niet zo lang geleden vertrekken bij De Graafschap. Dat was nog geen reden om in zee te gaan met de meest beruchte profclub van Nederland, die op dat moment hopeloos onderaan bengelde in de eredivisie.

De 39-jarige Versleijen, die als assistent het vak leerde bij VVV, Wageningen en Roda JC en als hoofdtrainer drie jaar op de loonlijst stond bij Go Ahead, was het thuiszitten echter beu. Hij durfde de risico's aan, te meer daar hij net als menige voetbalkenner zag dat de Dordtse ploeg wel degelijk individuele kwaliteiten herbergde.

Sinds zijn binnenkomst bij de club van Den Braven en Derks heeft hij slechts op detailpunten accenten werden verlegd. Dat heeft zijn uitwerking niet gemist. In vijf wedstrijden behaalde Versleijen zes punten. De laatste drie duels leverden zelfs op rij drie overwinningen op. Dat had niemand bij Dordrecht nog voor mogelijk gehouden. Wie ooit beweerde dat een trainer betrekkelijk weinig invloed heeft op een voetbalteam wordt met dit voorbeeld nog eens om de oren geslagen.

Zaterdagavond boekte Versleijen met Dordrecht de belangrijkste zege tot nog toe. In de kelder van de eredivisie joeg de ontketende formatie naaste concurrent Go Ahead Eagles de stuipen op het lijf. De Deventenaren werden op eigen veld afgetroefd met 3-1 en zakten vervolgens naar de laatste plaats. Dordrecht dus voor het eerst dit seizoen hekkesluiter af, al heeft de ploeg een wedstrijd meer gespeeld. Versleijen werd bij de beslissende derde treffer besprongen door zijn spelers. Even later deed hij in de persruimte van de Aderlaarshorst doodgemoedereerd zijn verhaal. Keurig in het pak, kapsel onberispelijk in model. “Aanvankelijk had ik mij ten doel gesteld om de rechtstreekse degradatie te ontlopen, nu zit er zelfs nog wel meer in”, grijnsde de Limburger.

Het geheim van Versleijen is er in feite niet. Hij bouwde uitgerekend bij Go Ahead (“daarom beleef ik aan deze zege extra veel voldoening”) een reputatie op als een beschaafde sociale trainer. “Toen ik binnenkwam bij Dordt viel me meteen de goed sfeer op”, probeert hij zijn voorzichtige aanpak te kenschetsen. “Ondanks zeventien nederlagen ging iedereen goed met elkaar om. Na het eten ruimde elke speler zijn eigen spullen op. En ging het hele team gezamenlijk van tafel. Dat kun je je afvragen, wat heeft dat met voetbal te maken, maar het zegt toch iets over de discipline. Het is de verdienste van Van Zoghel geweest dat iedereen zo'n gedrag vertoonde. Hij had de rotte appels al uit de mand gehaald.”

De Spartaanse aanpak van Van Zoghel bleek echter ook tegen hem te werken. De ex-doelman joeg sommige gevoelige spelers over de kling met als gevolg dat ze op het veld zonder enig zelfvertrouwen ronddoolden. Versleijen: “Een harde aanpak past mij niet. Ik merkte bovendien dat vooral de donkere spelers een andere benadering nodig hadden. Ik probeer ze zoveel mogelijk zelfvertrouwen te geven. Ik prentte ze in dat ze niets meer te verliezen hadden. 'Ga gewoon voetballen en we zien wel hoever we komen', zei ik tegen ze. We moeten zuinig zijn op deze voetballers. De meesten hebben een lichaam waar je jaloers op kunt zijn.”

De omwenteling bij Dordt moet bijna wel het gevolg zijn van de zachte hand van Versleijen, want op voetbalgebied veranderde er weinig. Hij speelt met hetzelfde elftal en dezelfde strategie als Van Zoghel. Wel heeft hij op dinsdag en donderdagochtend speciale trainingen ingelast om het combineren te bevorderen. “Het viel me op dat de bal altijd maar heel kort in de ploeg bleef. Na twee keer aanraken ging de tegenstander er al weer mee aan de haal. In de tweede helft tegen Go Ahead zag ik in dit opzicht een duidelijke verbetering.”

Versleijen is een van de weinige Limburgse trainers die doordringen in de Randstad, of überhaupt boven de grote rivieren. Toevallig werkte trainer Frans Körver ooit ook in Dordrecht. “Ik zie mijn achtergrond niet als een handicap. Het gaat erom dat je wat te melden hebt. En natuurlijk verstaanbaar. Het westen bevalt mij wel. De mensen zijn er recht voor z'n raap en kleurrijk.”

Het ziet er naar uit dat de toekomst van Versleijen voorlopig in het westen ligt. Hij kan voor twee jaar tekenen bij Dordrecht. Maar afgezien van de belangstelling van een eerste divisieclub bestaat er ook een kans dat FC Utrecht hem wil inlijven als eerste keus Herbert Neumann 'nee' zegt tegen de club uit De Galgenwaard. Versleijen: “Het is een moeilijke afweging. Waar kies je voor? De omgeving of een goede spelersgroep. Utrecht heeft een prachtig stadion, Dordrecht een talentvolle selectie. Ik denk dat ik een papier aan de muur hang en ga plussen en minnen. Bij De Graafschap heb ik mijn les geleerd. Blijkbaar werkt het niet in de voetballerij als je voor drie jaar iets afspreekt. Toen de achterban begon te morren omdat er niet direct spektakel kwam, werd met het beleid ook de trainer aan de kant geschoven.”

Mocht Versleijen besluiten aan de Krommedijk te blijven, dan zal hij de bijna 38-jarige Adri van Tiggelen proberen te overreden er nog een seizoen aan vast te knopen. “Je ziet dat hij vanavond in de slotfase Jack de Gier drie keer buitenspel zet, zo belangrijk is routine”, aldus Versleijen. “De aankondiging dat hij wilde stoppen heeft Adri voor de winterstop gedaan. Fysiek en voetbaltechnisch kan hij dit niveau nog moeiteloos aan. Hij moet het alleen geestelijk kunnen opbrengen.” Van Tiggelen blijkt door de plotselinge overwinningsroes van Dordt niet op andere gedachten gebracht. “Ik wil eigenlijk het trainersvak ingaan. Al ben ik nog maar net met de cursus begonnen. In principe staat mijn besluit nog steeds voor negentig procent vast. Ik sta er niet afwijzend tegenover om een jaar door te voetballen. Maar dan op amateurniveau.”