Twijfel knaagt aan tennisspel Krajicek

UTRECHT, 3 APRIL. Wanhopig beende Richard Krajicek na zijn nederlaag tegen Boris Becker van de baan. Zichzelf afvragend hoe hij de twijfel ooit zal kunnen uitbannen. Hij zag niemand, hij zocht de beschutting van de kleedkamer. Hij had in een belangrijke Davis-Cupwedstrijd wederom niet zijn beste tennis gespeeld. Hij had Nederland, het vaderland waar zijn Tsjechische ouders 25 jaar geleden heen vluchtten, niet aan de overwinning op Duitsland kunnen helpen. Hij had verloren op vrijdag, hij had verloren op zondag.

Nederlands beste tennisser leed gistermiddag in Utrecht een 6-3, 6-4, 3-6 en 6-1 nederlaag tegen Boris Becker. Duitsland nam daardoor een beslissende 3-1 voorsprong, omdat Paul Haarhuis en Jacco Eltingh zaterdagmiddag ook de dubbelwedstrijd op het nippertje verloren van Becker en Michael Stich: 6-7 (1), 4-6, 6-4, 7-5 en 6-3. Aangezien Haarhuis tot slot de 'dode partij' verloor van Stich werd het zelfs 4-1. Vrijdag, na de winst van Haarhuis op Becker, hoopte Nederland nog op een verrassing.

“Ik had angst voor mijn spel”, zei Krajicek een half uur na zijn nederlaag tegen Becker. Hij zat tijdens de persconferentie beteuterd op zijn stoel, maakte zichzelf bittere verwijten en nam zijn toevlucht tot zuur cynisme. De vertwijfelde blik in zijn ogen vormde een schrijnend contrast met de grapjes die Haarhuis zich later permitteerde na zijn nederlaag in het demonstratie-wedstrijdje tegen Stich.

Krajicek en Haarhuis, de kopman en de aanvoerder, zijn de twee uitersten van het huidige Nederlandse Davis-Cupteam. Krajicek is de perfectionist die zich ten doel heeft gesteld een grand-slamtoernooi te winnen. Haarhuis is de pragmaticus die iedere overwinning op een topspeler beschouwt als een terechte beloning voor het harde werken in de training. Krajicek was het wonderkind, op zijn twaalfde al voorbestemd voor een fraaie carrière. Haarhuis is de laatbloeier, die pas op zijn 22ste ontdekte dat hij goed genoeg was voor een loopbaan als professional.

Hoewel Haarhuis twee jaar geleden in Barcelona bewees tot grootse daden in staat te zijn in het Davis-Cuptoernooi door Bruguera en Costa te verslaan, opereert hij in de luwte zodra Krajicek meedoet. Dan moet de kopman, Nederlands enige top-tienspeler, immers twee punten binnenhalen in zijn enkelspelen en is één overwinning in de drie andere partijen al voldoende voor de zege.

Er zijn weinig topsporters met zoveel talent en mogelijkheden als Krajicek, die zo blijven twijfelen aan hun eigen kunnen. Steeds moet hij zijn klasse bevestigd zien, voor hij ook zelf gelooft dat hij wel degelijk kan serveren en volleren. Bij Krajicek regeerde dit weekeinde de angst. De angst om niet te voldoen aan de verwachtingen die hij zichzelf stelt. De angst die hem er toe drijft in een week voor een Davis-Cupwedstrijd al om zeven uur 's ochtends een trainingsbaan te bespreken.

De afgelopen maand, zei hij na de nederlaag tegen Becker, speelde hij slechts twee partijen. Hij verloor van Kilderry in Key Biscayne en van Stich op vrijdag. Die nederlagen waren kennelijk blijven knagen. De indrukwekkende overwinningen in de toernooien van Stuttgart en Rotterdam in februari telden niet meer. In Rotterdam had hij in de laatste seconde van de finale zijn kwetsbare knie verdraaid. Direct was hij zich weer bewust van de kwetsbaarheid van zijn lichaam.

In toernooien, legde Krajicek uit, komt hij spelers als Stich en Becker op zijn vroegst tegen in de kwartfinale. In de ronden daarvoor kan hij warm draaien tegen zwakkere broeders. Hij speelt finales van ATP-toernooien (negen overwinningen in elf finales!) met het zoet van de overwinning nog in zijn geheugen. In de Davis Cup overheerst het onverwachte. “Het ging hier zo snel”, klaagde Krajicek over de klappen van Stich en Becker. “Ik was steeds een stap te laat.”

Krajicek had in oktober, onder meer dankzij 34 aces, Becker nog verslagen in de finale van een ATP-toernooi in Sydney. Gisteren won hij één set, maar stond zijn service steeds onder druk. Hij sloeg zeven aces tegenover acht dubbele fouten. Hij miste hoge backhand-volleys die hij gewoonlijk eenvoudig weglegt. Hij won de toss, maar verkoos, wat hij zelden doet, af te zien van het voordeel met serveren te beginnen. Hij hoopte op een zwakke beurt van Becker en durfde niet te vertrouwen op zijn eigen slagkracht.

Het huidige Nederlandse Davis-Cupteam kan zich op goede dagen meten met de beste tennislanden van de wereld. Maar wil Nederland ooit verder komen dan de kwartfinale van het Davis-Cuptoernooi, die nu drie jaar achter elkaar in een thuiswedstrijd verloren ging, zal Krajicek zich moeten ontworstelen aan zijn Davis-Cupcomplex. Hij verloor zes van de tien enkelspelwedstrijden. Van zijn vier overwinningen, waren er drie niet meer dan verplichte nummers: Perez en Filippini uit Uruguay en de Zwitser Manta. Alleen zijn zege op de “half manke” Amerikaan Pete Sampras stemt hem tevreden.

Met Haarhuis in topvorm, een falende Krajicek en een paar pijnlijke fouten van Eltingh op belangrijke momenten in de dubbelpartij, was het Nederlandse team dichter bij de overwinning dan de eindstand doet vermoeden. Krajicek stond vrijdag tegen Stich in de derde set een break voor. De dubbel stond 2-0 voor in sets. Pas zaterdagmiddag, toen Becker dankzij pijnstillers aan het einde van de dubbelwedstrijd zijn topvorm benaderde, keerden de kansen zich ten gunste van Duitsland.

“We hadden geschiedenis kunnen schrijven”, concludeerde Krajicek. “De wedstrijd tegen Zweden in 1993 was een drama, vorig jaar tegen de Verenigde Staten kwamen we terug na een 2-0 achterstand, dit keer hebben we de Duitsers de eerste twee dagen laten zweten. Volgend jaar pakken we de kansen die we nu lieten liggen.”

Hij zocht, zoals het een topper betaamt, de schuld bij zichzelf. “Ik had het team vrijdag tegen Stich op een 2-0 voorsprong moeten zetten. Dan had de dubbel 3-0 kunnen maken. Nu kreeg Becker moed.” Verliezen van Becker en Stich, winnaars van talloze grand-slamtoernooien en van de Davis Cup, is nauwelijks een schande te noemen. Maar Krajicek wist beter. “Als ik niet kom om te winnen, kan ik net zo goed een week in de zon gaan liggen.”