Italiaanse aanpak brengt Lefèvere in spoor van succes Post

MEERBEKE, 3 APRIL. De ploegbaas, de verzorger, de kopman en de twee meesterknechten omhelsden elkaar als betrof het een collectieve zege. Alleen de dokter ontbrak gisteren in Meerbeke, waar de 29-jarige Johan Museeuw de 79ste editie van de Ronde van Vlaanderen op zijn naam schreef. De wielerformatie van Mapei-GB beheerste de Belgische klassieker zoals de oude ploeg-Post het peloton jarenlang zijn wil had opgelegd. Bij elke ontsnapping was een renner met het blauw-wit-rose tenue betrokken. Het was een klassieker uit het boekje.

Ploegbaas Patrick Lefèvere straalde van oor tot oor. Had hij niet de tactiek uitgestippeld voor zijn talentvolle renners? Verzorger Dirk Nachtegaele sloeg alle omstanders stevig op de schouders. Hij was toch zeker verantwoordelijk voor de goede benen van Museeuw. En de Italiaanse meesterknechten Ballerini en Bortolami hadden alle tegenaanvallen vakkundig in de kiem gesmoord. Alleen dokter Ivan Van Mol, die de renners afgelopen winter zo voorbeeldig heeft geprepareerd, hield zich afzijdig van de dranghekken.

Nee, dan heeft Lefèvere meer oog voor publiciteit. De Belgische ploegleider was zichtbaar tevreden over het uitgevoerde strijdplan. De ijdele Lefèvere genoot van de overwinning, hij spande zijn oogappel Museeuw bijna naar de kroon. “Ik wist dat Johan in vorm was. Daar hebben we hard aan gewerkt.” Waarom was hij zo stil in de volgauto en had hij Museeuw niet naar de overwinning geschreeuwd? “Er valt weinig meer te zeggen als een coureur zestig kilometer per uur rijdt.”

Lefèvere heeft als directeur sportief de beste wielerploeg van 1995. Mapei-GB is een samensmelting van de Italiaans-Spaanse ploeg Mapei-Clas en de Belgisch-Italiaanse formatie GB-MG. Zowel Clas als MG trok zich vorig jaar terug, waarna de heren Fabbri (Mapei) en Lefèvere (GB) in de zomer van 1994 nader tot elkaar kwamen. De fusieclub bestaat uit 28 coureurs. Ter vergelijking: de andere ploegen hebben hooguit twintig renners tot hun beschikking.

Het numerieke overwicht van Mapei-GB gaat hand in hand met de kwalitatieve superioriteit. Museeuw, Ballerini en Bortolami worden onder anderen vergezeld door de Zwitserse ronderenner Rominger, de Italiaanse sprinter Baffi en het Belgische talent Vandenbroucke. Dit drietal was gisteren afwezig en bereidt zich voor op de Waalse klassiekers, die volgende week worden afgewerkt. Doordat elke klassieker slechts tien renners per ploeg toestaat, kunnen de mannen van Mapei-GB hun programma zorgvuldig uitkiezen.

Het luxeprobleem van Lefèvere en zijn kornuiten is een van de redenen waarom de succesvolle ploegleider met argusogen wordt gevolgd. Hij zou in een rijdende wielertrein zijn gestapt en niet zoals zijn illustere voorganger Post in staat zijn een ploeg op te bouwen. Lefèvere beschikt nu eenmaal over een aantal sponsors die veel geld in zijn ploeg pompen. Zijn renners vormen een bij elkaar geraapt zooitje vedetten, die ongeacht welke ploegleider tot grote dingen in staat zijn. Geen kunst, zeggen de criticasters.

Johan Museeuw is een heel andere mening toegedaan. De streekgenoot van Lefèvere dweept met de zachte hand van zijn ploegleider. Hij krijgt het volste vertrouwen, zonder dat elke week een overwinning wordt geëist. Museeuw spreekt vol lof over de zogenaamde teambuilding binnen de formatie. De Belgische en Italiaanse renners vormen vrij onverwachts een harmonisch geheel, alleen de kleine Spaanse afvaardiging (afkomstig van Clas) houdt zich vooralsnog een beetje afzijdig.

Verzorger Nachtegaele had gisteren een goed voorbeeld van de kenmerkende homogeniteit bij Mapei-GB. “Toen de Driedaagse van de Panne donderdag achter de rug was, zijn we niet allemaal naar huis gegaan maar hebben we nog een nacht samen doorgebracht in het hotel. Alle andere ploegen waren al naar huis.” Nachtegaele noemde in dit verband Peter Post als de bedenker van het zogenaamde afsoigneren. De Belg was in totaal tien jaar in dienst bij de Nederlandse ploegleider, die vooral in het begin veel succes oogstte met zijn straffe leiding. Nachtegaele gaf zijn ogen goed de kost bij de inmiddels werkloze Post en hij doet daar nu zijn voordeel mee.

De overeenkomsten tussen Post en Lefèvere beperken zich tot hun vergelijkbare successenreeks. De Belg bedient zich van de Italiaanse trainingsmethoden. Onder leiding van de veelgeprezen teamarts Van Mol worden de renners elke dag in de gaten gehouden. Terwijl Post zijn coureurs aanspoorde om toch vooral maar hard op de pedalen te trappen, houdt Lefèvere zich bezig met hartslagmeters en computerprogramma's. Zo weet Museeuw op grond van grafieken dat hij de laatste weken in topvorm verkeert. “Als de dokter zegt dat je goed bent, geeft dat extra moraal”, sprak hij een paar dagen geleden.

De kansen voor Museeuw leken gistermiddag tot nul gereduceerd, toen de Belg een lekke band kreeg in de buurt van Zottegem, op ongeveer vijftig kilometer voor de finishlijn. “Toen heb ik effekes gepaniekeerd”, vertelde hij een paar uur later. Een grote kopgroep met alle favorieten was op dat moment bezig Museeuws ploeggenoot Tafi in te halen. De Italiaanse knecht werd na een solo van bijna honderd kilometer voorbijgereden.

Museeuw wist met een nieuw achterwiel en door de steun van zijn landgenoten Peeters en Willems terug te keren in de kopgroep, waar hij weinig tijd kreeg van zijn krachtsinspanning te herstellen. Zijn oude ploegmaat Baldato (MG) was intussen ontsnapt uit de kopgroep. De kleine Italiaan met de grote paardestaart kreeg maximaal een halve minuut voorsprong, die uiteindelijk door een flitsende demarrage van de weer herstelde Museeuw teniet zou worden gedaan. Vlak voor de Muur van Geraardsbergen (dertig kilometer voor de meet) kreeg de latere winnaar de voortvluchtige Baldato te pakken.

Terwijl de vele Belgische wielerkenners al speculeerden over een mogelijke sprint à deux, reed Museeuw vlak onder de top van de Muur zijn rivaal Baldato uit het wiel. “Ik ben vrij explosief op de korte hellingen”, verklaarde hij zijn schitterende demarrage. Heel even nog keek hij achterom, om vervolgens in superieure cadans naar de eindzege te fietsen. Het leek alsof de kasseien niet bestonden, zo gemakkelijk reed Museeuw richting Meerbeke.

Na een tweede plaats in '91, een overwinning in '93 en weer een tweede plaats in '94 kreeg hij het Belgische wielervolk wederom aan zijn voeten. Twee jaar geleden versloeg hij Frans Maassen in de eindsprint, dit keer kon hij het shirt van de sponsor in alle rust rechttrekken. “En dat is het mooiste, om alleen aan te komen”, sprak hij opvallend monter. “Een winnaar ziet er altijd heel fris uit. De stress valt weg, de vermoeidheid valt weg.”

Ten slotte beloofde Museeuw dat hij zijn hulpkrachten Ballerini en Bortolami binnenkort een wederdienst zal bewijzen. Het peloton is alvast gewaarschuwd voor de komende twee klassiekers. Overmorgen Gent-Wevelgem, aanstaande zondag Parijs-Roubaix. “Mapei is het Raleigh van de jaren negentig”, sprak verzorger Nachtegaele gistermiddag. De geest van Peter Post waart toch nog een klein beetje rond in de moderne wielerwereld.