Bijl mist polonaise Dynamo

De volleyballers van Piet Zoo- mers Dynamo prolongeerden afgelopen weekeinde de nationale titel, maar aanvoerder en spelverdeler Jeroen Bijl liep 's avonds niet mee in de polonaise. Hij werd drie punten voor het einde van de kampioenswedstrijd, bij 12-5 in de derde set, tegen Alcom Capelle getroffen door een zweepslag. Met een van pijn vertrokken gezicht zag hij vanaf de kant zijn team de zege behalen. Hinkend nam Bijl de kampioensbeker in ontvangst. Zijn herstel zal ongeveer vier weken duren. “Ik moet me op 24 april melden bij de nationale ploeg. Dat is nu mijn doel. Dan hoop ik weer zo'n beetje fit te zijn.”

Het was een typische zweepslag. Je keek om omdat je dacht dat iemand je raakte.

Ja. Ik dacht: welke debiel springt er tegen mijn kuit aan? Maar er stond dus niemand achter me. Dan weet je ook meteen dat het een zweepslag is. Ik schrok wel. Ik kon niet eens meer op dat been staan.

Het zag er in het begin niet naar uit dat jullie kampioen zouden worden. Was jij pessimistisch?

We stonden na vier wedstrijden in de middenmoot. We werden door iedereen afgeschreven. Ik dacht zelf ook dat we er niet meer bovenop zouden komen. We verschuilden ons achter het feit dat Van der Goor en Mulder er niet meer bij waren. Niemand durfde initiatief te nemen. Pas na de overwinning bij Brevok in december zag ik het weer echt zitten. We hebben toen één goed gesprek gehad. Dat was genoeg. Ik vind dit kampioenschap een unieke teamprestatie.

Je bent sinds dit seizoen ook manager van profvoetbalclub FC Zwolle. Hoe bevalt de combinatie?

Heel goed. Ik vind het lekker me ook op iets anders dan volleybal te concentreren. Ik denk dat ik één van mijn betere seizoenen heb gedraaid.

Je hebt er serieus over gedacht om naar Kuipers Zwolle over te stappen. Waarom blijf je toch bij Dynamo?

Omdat er vijf internationals spelen. Dat is prettig. Zou ik niet weer voor Oranje zijn gaan spelen, dan was ik naar Zwolle gegaan. Zou voor mij praktischer zijn. Het team speelt in de stad waar ik werk en traint later dan Dynamo. Nu moet ik regelmatig van Zwolle naar Apeldoorn scheuren voor de training en later weer terug voor een vergadering bij de voetbalclub.