Aangifte '94

Hebt u het ook weer zo moeilijk gevonden: het kopiëren voor het eigen archief van de aangifte Inkomstenbelasting 1994?

Merkt u dat ook, omdat u al het andere kopieerwerk aan uw secretaresse overlaat, maar dit gevoelige stuk met allerhande zeer privé-informatie zelf doet? Uw onhandigheid met het bedienen van het kopieerapparaat in het algemeen laat ik daarbij even terzijde. Het gaat om deze specifieke klus.

Het eerste probleem is het feit, dat de aangifteformulieren een soort 'boekje' vormen. De bladzijden 1, 2, 7 en 8 zitten aan elkaar, zodat het formulier iedere keer 'omgevouwen' moet worden. Dit lukt zelden de eerste keer. Vervolgens komt hetzelfde probleem met de pagina's 3, 4, 5 en 6. Vervolgens moet worden gecontroleerd of alles wel gekopieerd is. Dit is zelden het geval. Meestal hebt u een pagina dubbel en een andere helemaal niet.

Het tweede probleem is het bestaan van 'halve bladzijden', die bij kopiëren ook de achterliggende anderehalve bladzijde laten zien.

Het derde probleem is dat u zich door bovengenoemde problemen gaat opwinden. Waarom doet de overheid ons dit aan?

Waarom is het aangiftebiljet nog steeds in de jaren-'30-vorm, bedoeld voor handmatig invullen, niet eens per typemachine, laat staan per PC? Weliswaar staat de belastingdienst PC-uitdraaien toe, maar toch wel onder stringente en niet erg goed gedefinieerde voorwaarden.

Voor een niet-boekhouder is het bovendien ontzettend vervelend om te werken met op de gulden afgeronde bedragen, terwijl de onderliggende bescheiden in centen luiden. De (sub-)totalen kunnen daardoor guldens schelen.