Authentieke surfsound van gitarist Dick Dale

Concert: Dick Dale. Gehoord: 25/3 Paradiso, Amsterdam.

Geen gitarist heeft de galmknop ooit zo uitbundig op tien durven draaien als Dick Dale, de 57-jarige 'King of the Surf Guitar'. Rond 1960 was Dale een van de belangrijkste aanstichters van de Californische surfsound, die vóór de opkomst van de Beach Boys voornamelijk bestond uit instrumentale gitaarnummers met aan de surfsport verwante titels als Pipeline en Wipe out. Dick Dale baarde opzien door zijn verwoestende gitaarstijl. Hij liet de Fender-fabriek een speciale gitaar ontwerpen, die bestand was tegen de geselingen waaraaan hij de zes snaren van zijn goudkleurige Stratocaster onderwierp. Wie hem vraagt naar de geheimen van zijn gespierde gitaartechniek, krijgt sterke verhalen te horen over roodgloeiende snaren en plectra die in stukken uiteen vielen vanwege zijn razendsnelle vibrato.

De ouderwetse surfmuziek kwam onlangs opnieuw in de belangstelling, toen regisseur Quentin Tarantino een aantal klassiekers van het genre uit het stof haalde voor de soundtrack van Pulp fiction. Onder de titelrol speelde Dick Dale's Misirlou, nog altijd ongeëvenaard in de manier waarop het natuurgeweld van aanrollende golven werd verbeeld met spetterende en ongeremde gitaarnoten.

Nu hij voor het eerst in zijn veerigjarige muzikale loopbaan een Europese tournee onderneemt, slaagt Dick Dale er onverminderd in om de authentieke surfsound uit zijn afgetrapte versterker te toveren. Slechts gesteund door een hechte ritmesectie van bas en drums, zette hij thema's als Peter Gunn en Hava Nagila naar zijn hand met een dosis galm die alle hoeken van Paradiso vulde en het publiek liet zich meevoeren op de golven van Dale's muzikale ansichtkaart uit Californië. In een enkele geval zelfs letterlijk, want een onbeholpen Hollandse surfer liet zich op een bordkartonnen surfplank boven de hoofden uit tillen.

Tussen het instrumentale geweld veroorloofde Dick Dale zich een enkel zangnummer, het doorleefde Fever van Little Willie John, en nam hij plaats achter de tom-tom om het geluid van de branding met drumroffels te imiteren. Zijn meer dan dertig jaar oude hit Let's go trippin' speelde hij met het vuur van een jonge hond, waarna hij een beduidend ingetogener versie van zijn uit duizenden herkenbare gitaargeluid toepaste op Jimi Hendrix' 3rd stone from the sun. Net als Hendrix is Dick Dale een van de grote instrumentalisten van het poptijdperk, en was het een waar genoegen om deze verweerde zeebonk zijn welverdiende ereplaats als een van de grondleggers van de rock'n'roll te zien opeisen.