Bachvereniging: fraaie uitvoering Händels Theodora

Concert: Nederlandse Bachvereniging o.l.v. Jos van Veldhoven m.m.v. Nancy Argenta, Derek Lee Ragin, Howard Crook, Bernarda Fink en Michael George. Programma: G.F. Händel: Theodora. Gehoord: 17/2 Westerkerk Amsterdam. Herhaling: 21/2 Muziekcentrum Vredenburg Utrecht.

Paniek in Londen in 1750: na een aardbeving vluchtte de bevolking de stad uit zodat er nauwelijks publiek was voor Theodora, een van de laatste oratoria van Händel voor hij zijn gezichtsvermogen langzaamaan verloor en negen jaar later overleed. Maar Händel hield ondanks de bijna lege zalen bij zijn musici en zangers de moed erin. Zijn opmonterende woorden, fonetisch opgeschreven door de musicoloog Charles Burney, tonen niet alleen dat Händel een opgeruimd karakter had en een bijzondere kijk op akoestiek, maar ook dat hij na veertig jaar wonen in Londen nog steeds Engels sprak met een Duits accent: “Nevre moind, de moosic vil sound de petter.”

Theodora gaat over twee vroege martelaren voor het Christelijk geloof - de adelijke Theodora en haar minnaar Didimus, een door haar bekeerde Romeinse officier, die weigeren een heidens Jupiterfeest te vieren en tenslotte worden geëxecuteerd. Händel beschouwde Theodora als een van zijn beste werken en hij was bijzonder tevreden over het koor He saw the lovely youth. De componist hoorde zijn eigen stuk slechts drie keer.

De fraaie uitvoering van de Nederlandse Bachvereniging laat horen dat er deels bijzonder mooie muziek zit in Theodora, al is die niet alleen van Händel zelf - hij leende van Clari en Muffat, maar ook uit eigen eerdere werken. Theodora's Fond flatt'ring world, adieu! is in het eerste deel een buitengewoon geslaagde langzame aria en hoogst opmerkelijk van vorm is in het tweede deel de opeenvolging van twee recitatieven en twee aria's, ingeleid en onderbroken door een korte 'symphony' die de stemming doet omslaan van klaaglijk naar opgewekt: sterven betekent immers binnengaan in de hemel.

De sopraan Nancy Argenta zingt die stukken op prachtige wijze met een zeer beheerst, hoog en helder stemgeluid en ze schittert ook in drie duetten. Ook de countertenor Derek Lee Ragin (Didimus) en de mezzo Bernarda Fink leveren opvallende bijdragen aan het geheel, naast de tenor Howard Crook en de bas Michael George. De hele uitvoering staat onder leiding van de zeer degelijk dirigerende Jos van Veldhoven op een hoog peil dankzij het uitstekende spel van het orkest van de Bachvereniging en het fraaie zingen van het koor, met een zeer fraaie groep sopranen.