Radio (3)

Een heel vreemd artikel, dat van Milo Anstadt. Hij poogt de omroepverenigingen vrij te pleiten van schuld aan de ellende van de Nederlandse omroep en legt die bij de politiek. Zeker, de politiek gaat niet vrijuit, maar dan om precies de omgekeerde reden dan die door Anstadt wordt aangevoerd. Het is niet omdat “partijen en parlement” decennialang actie gevoerd zouden hebben tegen het bestel. Nee, vanuit die hoek is de omroepstructuur juist veel te lang beschermd. Eerst uit kortzichtig - en onjuist ingeschat eigenbelang: CDA en, gedwee, ook PvdA. Later was het bij beide partijen een laakbare onachtzaamheid van waaruit men Hilversum maar liet doormodderen. De visie van Anstadt op de rol van de politiek bereikt een lachwekkend hoogtepunt in zijn schrille schets van een monsterverbond tussen de VVD en de popcultuur.

Op zo'n vreemde basis kunnen geen bruikbare 'aanbevelingen' gedijen.

1. Een programmastatuut voor commerciële omroepen als in het Verenigd Koninkrijk? Inderdaad, dat was er, sinds 1960. Maar het is intussen uitgehold. Zoiets nu hier in gaan voeren is natuurlijk uitgesloten. Dan had de politiek vijftien jaar geleden de tekenen des tijds moeten oppikken en daarmee RTL voorkomen.

2. Een echte wil tot samenwerking bij de omroepen? Er blijkt heel weinig van. Radio 1! Uitbanning van de Ster? Likkebaardend duiken de commerciëlen in het gat. En liefst vanuit het buitenland.

3. Eén TV-net minder om de verbrokkeling van het aanbod op te heffen? Die zou nog erger worden. Daarom: hef eerst de omroepen op.