Godsdienstvrijheid

In de uitvoerige bespreking (W&O 2 februari) van Labuschagne's dissertatie 'Over godsdienstvrijheid en niet-gevestigde religies' merkt Schnabel op: 'De Islam is in grootte nu de vierde godsdienst van Nederland. Labuschagne noemt het zelfs de derde, maar dat klopt alleen als de hervormden en gereformeerden over één kam geschoren worden en dat willen ze vast niet.'

Beiden hebben ongelijk. Nog afgezien van het feit dat hervormden en gereformeerden sinds enige tijd 'samen op weg' zijn, valt niet te ontkennen dat deze groeperingen varianten zijn binnen het Nederlandse protestantisme en niet zelfstandige vormen van godsdienst. Op zijn beurt is het protestantisme samen met het katholicisme een variant binnen het christendom. Naast het christendom (met de genoemde en meer varianten) is nu de islam in grootte de tweede vorm van godsdienst in Nederland. Wie de christelijke varianten als zelfstandige godsdienste telt, zal dat ook ten aanzien van de islam (shiieten en soennieten) moeten doen en dan komen de getalsverhoudingen weer heel anders te liggen. Wellicht krijgt dan ook het jodendom een plaats op het lijstje.